Een wilsbeschikking gebruikt u om schriftelijk vast te leggen wat u (in de toekomst) wel en niet wilt. U wilt bijvoorbeeld geen reanimatie als u dement bent of ernstig ziek. U overhandigt een dergelijke wilsbeschikking aan de zorgverlener, doorgaans een arts. Als de zorgverlener geen goede reden heeft om hiervan af te wijken, mag hij de door u niet gewenste behandeling ook niet uitvoeren. De zorgverlener moet dan drie zaken nagaan. Was u op het moment van uw beslissing in staat deze beslissing te maken? Komt de schriftelijke verklaring wel echt van u zelf? Is er geen belangrijke reden om toch te behandelen?
