Aambeien zijn uitgezakte zwellichamen in de wand van de endeldarm nabij de sluitspier (anus). Zo'n zwellichaam is een sponsachtig netwerk van bloedvaten, bedekt door een dun laagje slijmvlies. Aambeien zijn dus eigenlijk gezwollen bloedvaten. U kunt ze het beste vergelijken met spataderen. Soms zijn ze zo gezwollen dat ze naar buiten puilen. Dat kan een pijnlijk gevoel geven, vooral tijdens en na de stoelgang.
Bij bloedende aambeien kan men een stof inspuiten die de aambeien doet verlittekenen ('sclerotherapie'). Grote of uitstulpende aambeien kunnen met succes worden bestreden door ze af te binden met een elastiekje aan de basis van de aambei ('bandligatie'). Het elastiek zorgt ervoor dat de aambei verschrompelt.
Voordat de procedure wordt toegepast, krijgt u een laxeermiddel, zodat de endeldarm leeg is. De behandeling wordt in het ziekenhuis uitgevoerd en is vrijwel pijnloos, hoewel het behandelde gebied nog enige dagen gevoelig kan blijven. Na een operatie bestaat een kans dat de anus niet meer vocht- en luchtdicht kan worden afgesloten, waardoor lichte incontinentie (‘natte winden’) kan ontstaan.
- Tijdens de procedure
- Kijkend door een korte kijkbuis, een zogenoemde proctoscoop, brengt de arts met een afbindinstrument een elastiekje aan de basis aan.
- Plaats
- Endeldarm
- Aambei
- Elastiekje
- Afgebonden aambei
- Afbindinstrument
- Proctoscoop
