Een beenbreuk is een ernstige verwonding en moet dus direct in het ziekenhuis worden behandeld. Belangrijk is dat het slachtoffer geen gewicht op het gebroken been zet. Iemand met een fractuur van het onderbeen heeft meestal zeer veel pijn en kan het aangedane lichaamsdeel mogelijk niet bewegen. Het onderbeen kan gezwollen en verkleurd zijn en er kan een wond zichtbaar zijn met bloedverlies. Als het dijbeen gebroken is, kan het aangedane been naar buiten liggen en korter lijken dan het andere been. Bij een fractuur van de schacht van het dijbeen is er vaak hevig intern bloedverlies. Als dat ernstig is, kan het slachtoffer tekenen van shock (Shock) ontwikkelen, zoals een snelle pols, een bleke of grauwe huidskleur en een koude klamme huid.
Help het slachtoffer te gaan liggen en stelp een eventuele bloeding(zie Indirecte druk om een bloeding te stelpen (techniek)).
Plaats veel steun aan beide zijden van het been, in de vorm van opgerolde handdoeken of dekens of een opgevouwen krant. Als er nog iemand anders is, laat die dan een ambulance bellen.
- Opgerolde handdoek om het been te ondersteunen
Moet het slachtoffer worden verplaatst van een gevaarlijke plaats of moet u het slachtoffer achterlaten om een ambulance te bellen, immobiliseer dan het been door het tegen het gezonde been te verbinden(‘body splinting’). Stabiliseer het anders met uw eigen handen, totdat de ambulance er is.
Probeer een shock zoveel mogelijk te beperken door het slachtoffer warm te houden en op zijn gemak te stellen. Bewaak ademhaling en pols en ga reanimeren(zie Abc van reanimatie, ABC van reanimatie).
- Verplaats het slachtoffer niet, tenzij het bij een gevaarlijke plaats vandaan moet.
- Laat het slachtoffer niets eten of drinken, vanwege een mogelijke operatie onder narcose.
