Geneesmiddelen die worden gebruikt om aandoeningen van het uitwendige oor, het middenoor of het binnenoor te behandelen
- miconazol
- neomycine
- polymyxine B
- aluminiumacetotartraat
- dexamethason
- flumetason
- hydrocortison
- triamcinolon
De geneesmiddelen voor de behandeling van afwijkingen aan het binnenoor, middenoor of het uitwendige oor kunnen ook bedoeld zijn voor het verlichten van symptomen van aandoeningen zoals pijn, ontstekingsreacties en misselijkheid. Deze middelen kunnen lokaal, in de vorm van druppels of crèmes, worden toegediend (zie Gebruik van oordruppels, hiernaast) of oraal worden ingenomen.
Er zijn vier grote groepen: antibiotica en antimycotica, ontstekingsremmende middelen, anti-emetica of antibraakmiddelen (Antibraakmiddelen) en oorsmeerverzachters. Antibiotica worden gebruikt bij bacteriële infecties van het oor en zijn te combineren met ontstekingsremmers, zoals aluminiumacetotartraat, of corticosteroïden(zie Lokaal werkende corticosteroïden, Corticosteroïden voor plaatselijk gebruik).
Anti-emetica worden gegeven bij misselijkheid ten gevolge van de aantasting van het evenwichtorgaan in het binnenoor. Oorsmeerverzachters dienen om een overmaat aan oorsmeer gemakkelijker te kunnen verwijderen.
Bij een bacteriële infectie van het uitwendige oor(zie Otitis externa, Otitis externa) kan de arts antibiotica in de vorm van oordruppels voorschrijven. Middenoorontstekingen (Middenoorontsteking) worden echter doorgaans behandeld met oraal toegediende antibiotica.
De meest voorgeschreven middelen zijn hier corticosteroïden in de vorm van oordruppels. Lichtwerkende corticosteroïden, die slechts enkele dagen worden gebruikt, hebben meestal geen bijwerkingen. Bij langer gebruik kunnen ze huidirritatie veroorzaken. Oordruppels met aluminiumacetotartraat worden soms voorgeschreven bij lichte ontstekingen van het uitwendige oor. Bij het indruppelen kunnen ze een gevoel van prikkeling veroorzaken.
Misselijkheid, braken en duizeligheid zijn klachten die optreden bij aandoeningen van het binnenoor, zoals labyrintitis (Labyrintitis) en de ziekte van Ménière (Ziekte van Ménière). Bij lichte klachten volstaan adviezen en leefregels. Wanneer de klachten ernstiger zijn, voldoet vaak een behandeling met antihistaminica (Antihistaminica).
Helpen deze middelen niet, dan kan men toevlucht nemen tot de anti-emetica zoals cyclizine, prochloorperazine of scopolamine. Meestal worden anti-emetica oraal genomen. Bij braken worden ze echter in de vorm van zetpillen gegeven of via een injectie.
overmatige productie van oorsmeer(zie Oorsmeerverstopping, Oorsmeerverstopping) kan de patiënt oorsmeerverzachters of plantaardige olie gebruiken om het smeer te verzachten. Vervolgens kan de gehoorgang worden uitgespoten. Sommige vrij verkrijgbare oorsmeerverzachters kunnen licht irriterend werken op de huid van de gehoorgang.
