angiografie

Angiografie van de hersenen is een röntgenonderzoek van de slagaders in het hoofd. Het wordt vooral gebruik om vernauwingen of afsluitingen en abnormale verwijdingen op te sporen. De angiografie is het onderzoek zelf; het angiogram is het resultaat van het onderzoek (de foto).

Bij een angiografie wordt altijd een contrastvloeistof gebruikt. Dit is een stof die röntgenstraling tegenhoudt. Hiervoor wordt een dun, buigzaam slangetje (katheter) in de slagader van de lies of de elleboog gebracht en van daaruit naar een halsslagader. Dit gebeurt onder plaatselijke verdoving. De contrastvloeistof wordt in het slangetje gespoten, en verspreidt zich over alle bloedvaten in de hersenen. Daarna worden er röntgenfoto’s genomen.

Angiografie wordt tegenwoordig vrijwel alleen nog gedaan als het van te voren zeker is dat een ingreep nodig is. Steeds vaker kunnen bloedvaten ook zichtbaar worden gemaakt met behulp van een CT-scan of MRI. Daarbij wordt soms wel contraststof gebruikt, maar een katheter is dan niet nodig.

De procedure

De katheter wordt naar de halsslagader geleid. Daarna wordt kleurstof ingespoten en neemt men röntgenfoto’s.

1. Top van katheter
2. Aorta
3. Inbrengplaats van de katheter
4. Route van de katheter
5. Halsslagader
6. Top van ingebrachte katheter
7. Buitenste halsslagader
8. Binnenste halsslagader

RESULTATEN

Angiogram

Deze ingekleurde röntgenfoto, angiogram genoemd, toont de halsslagader, een van de hoofdslagaders die de hersenen van bloed voorzien, die zich vertakt in talloze kleinere slagaders. Hier is de slagader normaal.

1. Bloedvaten van de hersenen
2. Binnenste halsslagader

Angiografie van het been is een röntgenonderzoek van de slagaders in de benen. Hiermee worden vernauwingen of afsluitingen opgespoord. De angiografie is het onderzoek zelf, het angiogram is het resultaat van het onderzoek (de foto). Bij een angiografie wordt altijd een contrastvloeistof gebruikt. Dit is een stof die röntgenstraling tegenhoudt. Hiervoor wordt een dun, buigzaam slangetje (katheter) in de slagader van de lies of de elleboog gebracht en van daaruit naar de benen geleid. Dit gebeurt onder plaatselijke verdoving. De contrastvloeistof wordt in het slangetje gespoten en verspreidt zich over alle bloedvaten in het been. Daarna worden er röntgenfoto’s genomen.

Angiografie wordt tegenwoordig vrijwel alleen nog gedaan als het van te voren zeker is dat dotteren of stentplaatsing nodig is. Dotteren is het ‘openmaken' van een vernauwd bloedvat door er een opgeblazen ballonnetje doorheen te trekken. Bij een stent wordt een opgevouwen metalen buisje in het vernauwde bloedvat geplaatst. Dit wordt met een ballonnetje uitgevouwen, zodat het daarna het bloedvat open kan houden.

Tijdens het onderzoek

Een katheter wordt hier via een slagader ingebracht (meestal via de lies) en door het lichaam geleid. Via de katheter wordt contrastvloeistof in de slagader gespoten.

1. Laborant die contrastvloeistof inspuit
2. Katheter
3. Radioloog
4. Monitor
5. Plaats waar de katheter naar binnen gaat
6. Punt van de katheter
7. Route van de katheter
8. Röntgenstraling
9. Röntgenapparaat

RESULTATEN

Angiogram van het been

Deze foto toont een afsluiting in de hoofdslagader van het been. Zonder behandeling raken de weefsels permanent beschadigd. Nieuwe methoden zijn MRA (magneetonderzoek) en CT A (computerangiografie).

1. Afsluiting van de slagader
2. Bot

Met coronaire angiografie worden de slagaders die de hartspier van bloed voorzien, zichtbaar gemaakt. Dit gebeurt door röntgenonderzoek waarbij een contrastvloeistof wordt ingespoten. Contrastmiddelen zijn stoffen die röntgenstraling tegenhouden. De angiografie is het onderzoek zelf; het angiogram is het resultaat van het onderzoek (de foto). Op een angiogram zijn vernauwingen en afsluitingen in de kransslagaders te zien. Dat zijn de slagaders die de hartspier zelf van bloed voorzien.

De arts,brengt een dun, buigzaam slangetje (katheter) in de liesslagader en leidt deze door de lichaamsslagader (aorta) naar de kransslagader. Dit gebeurt onder lokale verdoving. Daarna spuit hij met tussenpozen kleine hoeveelheden contrastvloeistof door de katheter. Er wordt een serie röntgenfilms gemaakt. Afgezien van het prikken in de lies doet het onderzoek geen pijn.

Als er ter plaatse in de een van de kransslagaders een vernauwing wordt gevonden, wordt ook vaak meteen een dotter- of stentbehandeling gedaan. Bij een dotterbehandeling (ook wel dotteren genoemd) maakt de arts een vernauwd bloedvat ‘open’ door er een opgeblazen ballonnetje doorheen te trekken. Bij een stent plaatst de arts een opgevouwen metalen buisje in het vernauwde bloedvat. Dit wordt met een ballonnetje uitgevouwen, zodat het daarna het bloedvat open kan houden

Een coronaire angiografie kan ook gecombineerd worden met bloeddrukmetingen in het hart en het afnemen van bloed voor zuurstofmetingen. In dat geval spreekt men van een hartkatheterisatie.

Tijdens de procedure

De katheter wordt zo in het hart gebracht dat het uiteinde in de kransslagader steekt; vervolgens wordt er contrastvloeistof ingespoten. De slagader en de kleinere bloedvaten worden zichtbaar op de röntgenfilm. Zo kan de arts alle kransslagaders in beeld brengen.

1. Aortaboog
2. Katheter
3. Uiteinde van de katheter
4. Kransslagader
5. Aorta

1. Uiteinde van de katheter
2. Kransslagader
3. Aorta
4. Plaats waar de katheter naar binnen gaat
5. Liesslagader

RESULTATEN

Coronaire hartziekte

Dit angiogram van het hart toont een vernauwing van een kransslagader, waardoor de bloedstroom wordt beperkt.

1. Vernauwing in een kransslagader
2. Normale kransslagader