echocardiografie

Artikelen over echocardiografie

Encyclopedie over echocardiografie

Medische encyclopedie

Echocardiografie is een techniek waarbij met onhoorbare hoogfrequente geluidsgolven (ultrageluid) het hart in beeld wordt gebracht. De geluidsgolven worden teruggekaatst door verschillende onderdelen van het hart en de bloedvaten. Dit wordt omgezet in een bewegend beeld. Tijdens het onderzoek kijkt de arts naar de grootte en het functioneren van het hart (hartfalen) en worden lekkende hartkleppen en andere aandoeningen van het hart opgespoord, zoals aangeboren hartaandoeningen (inclusief gaatjes in het tussenschot). Voor het onderzoek wordt de kop van het echoapparaat (sonde of transducer) direct boven het hart op de borst gezet. Soms wordt er een echokop langs de slokdarm naar binnen gebracht om vlak bij de achterzijde van het hart te komen. Met een slokdarmechocardiografie krijgt men scherpere beelden dan met een gewone echocardiografie. Het onderzoek duurt twintig minuten en is veilig, pijnloos en niet belastend. Een slokdarmechocardiografie is overigens minder prettig om te ondergaan.

Tijdens de procedure
Er wordt gel op de huid van de borst gesmeerd, waarna de hartfunctielaborant met een sonde over de huid beweegt. Op de monitor verschijnt een beeld van het kloppende hart, dat op een videoband wordt vastgelegd.
Tijdens de procedure
  1. Echografist
  2. Monitor
  3. Sonde

RESULTATEN

Echocardiografie van het hart
De afbeelding laat de inwendige structuur van het hart zien. De kamers en kleppen zijn normaal.
Echocardiografie van het hart
  1. Linkerkamer
  2. Rechterkamer
  3. Linkerboezem
  4. Mitralisklep
Dopplerechocardiografie
De kleurverschillen geven turbulentie in de bloedstroom aan, hetgeen wijst op een mitralisklepafwijking.
Dopplerechocardiografie
  1. Turbulentie in de bloedstroom
  2. Mitralisklep
  3. Linkerboezem
  4. Linkerkamer

U bevindt zich hier:

U gebruikt een verouderde webbrowser, wij raden u aan over te schakelen naar een van onderstaande moderne internetbrowsers.