elektrofysiologisch onderzoek

Artikelen over elektrofysiologisch onderzoek

Medische encyclopedie

Het elektrofysiologische onderzoek (EFS) van het hart is een soort hartkatheterisatie. Nadat men de ader en slagader in de lies heeft aangeprikt, schuift men een dun, buigzaam slangetje (katheter) met contactpunten van een elektrische geleider (elektroden) naar de punt van het hart. Via de katheter kan men dan het hart van buitenaf elektrische prikkels toedienen. Zo probeert men de ritmestoornis op te wekken. Eerst wordt de aard van de ritmestoornis vastgesteld en wordt de plek gevonden waar de geleiding in het hart niet goed verloopt. Die plek kan worden vernietigd door een stroompje door de elektroden te sturen, deze techniek heet katheterablatie. Met ablatie kan een aantal ritmestoornissen met grote kans op succes definitief worden genezen.

Tijdens EFS
Een katheter wordt onder plaatselijke verdoving via een ader in de lies ingebracht en naar het hart geleid. Elektroden aan de punt van de katheter meten elektrische activiteit en kunnen onder stroom worden gezet om abnormale banen weg te branden.
Tijdens EFS
  1. RECHTERBOEZEM: Hier worden twee elektroden aangebracht
  2. Rechterkamer
  3. Elektrode
  4. Katheter
  5. Onderste holle ader
  6. Plaats waar de katheter wordt ingebracht
  7. Katheter
  8. Hart
  9. Route van de katheter

U bevindt zich hier:

U gebruikt een verouderde webbrowser, wij raden u aan over te schakelen naar een van onderstaande moderne internetbrowsers.