Opgezette aders in de endeldarm en rond de anus
Aambeien zijn een veelvoorkomend probleem dat de helft van alle mensen op een zeker moment treft. Bij deze aandoening zetten aders in het zachte weefsel bij de anus en in het onderste deel van de endeldarm op. Komen ze buiten de anus voor, dan worden ze uitwendige aambeien genoemd; die in de endeldarm heten inwendige aambeien. Inwendige aambeien die uitstulpen uit de anus, heten prolaberende aambeien.
Aambeien veroorzaken vaak bloedingen, jeuk en ongemak; deze symptomen zijn op zich niet ernstig.
Aambeien zijn meestal het gevolg van obstipatie als men bij de stoelgang hard moet persen. Door het persen wordt de druk in de buik groter, met als gevolg dat de bloedvaten rond de endeldarm opzetten. Obstipatie is vaak het gevolg van een vezelarm dieet. Ook door overgewicht wordt de druk op bloedvaten groter, en daarmee het risico op aambeien. Tijdens de zwangerschap kan de groeiende foetus hetzelfde effect hebben.
De klachten volgen gewoonlijk op obstipatie. Het kunnen zijn:
- vers bloed op het wc-papier of in het toilet na de stoelgang;
- toenemende last van een naar gevoel bij de stoelgang;
- afscheiding van slijm uit de anus, wat soms tot jeuk leidt;
- zichtbare zwelling rond de anus;
- het gevoel dat de darmen niet helemaal leeg zijn.
Een uitpuilende aambei kan na de stoelgang uit de anus steken en zich dan weer terugtrekken of met een vinger worden teruggeduwd. In sommige gevallen kan zich in de uitstulpende aambei een bloedprop (trombus)vormen die erge pijn veroorzaakt, en een zichtbare, pijnlijke, blauwe zwelling ter grootte van een druif.
Als u bloedverlies via de anus hebt, raadpleeg dan uw huisarts, zeker als u ouder bent dan veertig, omdat het op een ernstigere aandoening kan wijzen zoals dikkedarmkanker (Dikkedarmkanker en endeldarmkanker).
Uw huisarts zal uw endeldarm vermoedelijk onderzoeken met een gehandschoende vinger, en als zich een bloeding heeft voorgedaan die het gevolg kan zijn van een onderliggende, ernstige oorzaak, u doorverwijzen voor een endoscopie (Colonoscopie (test en behandeling)).
Kleine aambeien hoeven gewoonlijk niet te worden behandeld. Aambeien die door zwangerschap worden veroorzaakt, verdwijnen meestal snel na de geboorte. Een vezelrijk dieet helpt om obstipatie te voorkomen, en laxeermiddelen kunnen de stoelgang vergemakkelijken. Er zijn verzachtende crèmes beschikbaar, die alleen de symptomen bestrijden, en lokaal aan te brengen pijnstillers kunnen de pijn verlichten.
Kleine inwendige aambeien kunnen worden behandeld door middel van sclerotherapie, waarbij het aangetaste deel wordt ingespoten met een oplos-sing die de opgezette aders doet slinken. Ook kan er via een endoscopie een elastiekje rond de aambei worden gedaan, waardoor deze slinkt en eraf val (zie Afbinden Van Aambeien). Aanhoudende, pijnlijke, bloedende aambeien kunnen operatief worden verwijderd.
Aambeien kunnen terugkomen, al is de behandeling gewoonlijk succesvol.
- Leeftijd
- Komt vaker voor bij volwassenen
- Overgewicht en een vezelarm dieet zijn risicofactoren
- Geen factor van betekenis
- Geslacht
- Komt vaker voor bij vrouwen tijdens de zwangerschap en na de geboorte
- Leefwijze
- Overgewicht en een vezelarm dieet zijn risicofactoren
- Erfelijkheid
- Geen factor van betekenis
