Vernauwing van de aortaklep waardoor de bloedstroom bemoeilijkt wordt
De aortaklep scheidt de linkerkamer van het hart van de belangrijkste slagader van het lichaam, de aorta. De klep gaat open om bloed uit het hart te laten stromen. Bij aortaklepstenose is de klepopening vernauwd, zodat er minder bloed door kan stromen. Het hart moet ter compensatie vervolgens harder pompen. Aortaklepstenose is een betrekkelijk veelvuldig voorkomende klepafwijking in de westerse wereld en komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.
Bij jonge mensen in de westerse wereld is aortaklepstenose meestal het gevolg van een aangeboren afwijking (zie Aangeboren hartziekten, Aandoeningen aan het hart- en vaatstelsel en de luchtwegen). Bij oudere mensen wordt aortaklepstenose vaak veroorzaakt door kalkafzettingen op de klep, die daardoor in de loop van de tijd steeds dikker wordt. Acuut reuma (Acuut reuma) was vroeger een veelvoorkomende oorzaak van aortaklepstenose. In de ontwikkelde landen komt acuut reuma echter niet veel meer voor, vooral door het gebruik van antibiotica.
Bij lichte aortaklepstenose zijn er vaak geen klachten, maar een enkele keer treedt er vermoeidheid op. Bij een ernstigere vorm kunnen de volgende klachten voorkomen:
- duizeligheid en flauwvallen;
- pijn op de borst bij inspanning.
Als de opening van de aortaklep erg nauw is, stroomt er minder bloed door de kransslagaders naar de hartspier. Dat leidt uiteindelijk tot kortademigheid vanwege chronisch hartfalen (Chronisch hartfalen). Er kunnen ook afwijkende hartritmen ontstaan (zie Hartritmestoornissen, Hartritmestoornissen), terwijl de kans op infectie van de kleppen toeneemt.
Lichte aortaklepstenose wordt vaak pas bij een algemeen medisch onderzoek ontdekt. Als uw arts aortaklepstenose vermoedt, zal deze een echocardiogram (Echocardiografie (test)) laten maken om het inwendige van het hart en de aortaklep te bekijken. Ook een röntgenfoto van de borst (Röntgenopname (test)) behoort tot de mogelijkheden, want bij stenose kunnen er kalkafzettingen op de klep zitten en die zijn op de röntgenfoto zichtbaar. De ernst van de stenose kan worden vastgesteld met een techniek die hartkatheterisatie wordt genoemd, waarbij een buigzame katheter in een slagader in de arm of lies wordt ingebracht en naar het hart geleid. De katheter is verbonden met een apparaat waarmee men de druk aan weerszijden van de klep kan meten.
Lichte stenose wordt vaak met medicijnen behandeld, bijvoorbeeld met plaspillen (Diuretica), die de kortademigheid bestrijden door de hoeveelheid vocht in de longen te verminderen. Ook ACE-remmers, calciumantagonisten en bètablokkers worden toegepast. Om infecties te voorkomen, gebruikt men vaak eenmalig antibiotica (Antibiotica) voorafgaand aan niet-steriele ingrepen. De vooruitzichten zijn goed als de stenose wordt behandeld voordat de hartspier zwaar beschadigd raakt.
- Aortastenose
- Deze röntgenfoto van de zijkant van de borst toont kalkafzettingen in de vernauwde aortaklep. Door de afzettingen is de klep zichtbaar op een röntgenfoto.
- Ruggengraat
- Hart
- Kalk op de aortaklep
- Borstbeen
- Leeftijd
- Kan vanaf de geboorte aanwezig zijn, maar komt vooral voor bij mensen boven 70 jaar
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Geslacht
- Komt vaker bij mannen voor
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
- Leefwijze
- Geen factoren van betekenis
