De baarmoeder en/of de vaginawand zakken naar beneden
De baarmoeder en vagina worden door bindweefselbanden in het bekken op hun plaats gehouden. Als deze ondersteunende weefsels verzwakt of uitgerekt raken, vaak ten gevolge van bevallingen, kunnen de baarmoeder en/of vaginawanden verzakken. Een verzakking komt meestal na de overgang voor, wanneer de banden door een lager oestrogeengehalte zwakker worden. Het risico van een verzakking wordt groter door aandoeningen die extra druk op de spieren en banden in het bekken uitoefenen, zoals overgewicht, chronisch hoesten of hard moeten persen bij de ontlasting. Verzakkingen komen meer voor bij blanke vrouwen.
- Bij deze verzakking
- is de baarmoeder naar beneden gezakt en puilt de blaas met de voorste vaginawand naar achteren (cystokèle) en het rectum met de achterste vaginawand naar voren (rectokèle).
- Blaas
- Baarmoeder
- Vagina
- Rectum
- Normaal
- Cystokèle
- Rectokèle
- Verzakte baarmoeder
- Verzakking
Bij een baarmoederverzakking zakt de baarmoeder in de vagina naar beneden. Soms zakt de baarmoeder maar weinig, soms verzakt de baarmoeder tot helemaal buiten de vulva.
Er zijn twee soorten verzakking van de vaginawand: cystokèle en rectokèle. Bij een cystokèle verzakt de voorwand van de vagina met de daarachter gelegen blaas, bij een rectokèle verzakt de achterwand van de vagina met de daarachter gelegen endeldarm. Beide soorten verzakking kunnen alleen, samen of in combinatie met een baarmoederverzakking optreden.
De symptomen van alle soorten verzakkingen kunnen zijn:
- een vol gevoel in de vagina;
- een ‘balgevoel’, er steekt iets uit de vagina;
- een zeurend gevoel of lichte pijn in de onderrug
- moeite bij het plassen en ontlasten;
- vaker moeten plassen.
Een cystokèle kan maken dat u bij het lachen of hoesten wat urine verliest (zie Inspanningsincontinentie, Inspanningsincontinentie). De kans op een blaasontsteking (Blaasontsteking) is wat groter, omdat de blaas zich soms niet goed kan legen.
Na de menopauze kan de arts u bij een lichte verzakking oestrogeenhormonen voorschrijven, in de vorm van tabletten, ovules (een soort zetpillen) of crème die u in de vagina moet brengen (zie Geslachtshormonen en aanverwante geneesmiddelen, Geslachtshormonen en verwante middelen). Deze hormonen helpen het ondersteunende weefsel te verstevigen, maar de verzakking blijft bestaan. Bij sommige vrouwen met een verzakking kan een ring in de vagina worden ingebracht om de baarmoeder op de oorspronkelijke plaats terug te brengen. Een operatie is een andere mogelijkheid. Afhankelijk van de soort verzakking adviseert de gynaecoloog over de soort operatie, soms is een baarmoederverwijdering (zie Baarmoederverwijdering) wenselijk in combinatie met een ‘plastiek’, een operatie waarbij de vaginawanden weer op hun oorspronkelijke plaats worden teruggebracht.
- Leeftijd
- Komt vooral na de overgang voor
- Overgewicht en (grote of zware) kinderen hebben gebaard vormen risicofactoren
- Erfelijkheid
- Komt meer voor bij blanke vrouwen
- Leefwijze
- Overgewicht en (grote of zware) kinderen hebben gebaard vormen risicofactoren
