Verschillende aandoeningen waarbij blaren ontstaan
Er zijn verschillende zeldzame huidaandoeningen waarbij blaren ontstaan. De blaren kunnen op een klein deel of op grote delen van de huid zitten. In tegenstelling tot individuele blaren zoals brandwonden, die vaak door een huidbeschadiging komen, kunnen blaarziekten ernstig zijn en zelfs levensbedreigend als het niet behandeld wordt.
Sommige zeldzame blaarziekten bestaan al bij de geboorte en worden veroorzaakt door een afwijkend gen dat autosomaal recessief geërfd is van beide ouders (zie genetische aandoeningen). Door deze ziekten is de huid van het hele lichaam bijzonder kwetsbaar en ontstaan bij de minste aanraking blaren. Deze ziekten kunnen dodelijk zijn.
Meestal ontstaan blaarziekten op laatvolwassen leeftijd. Er zijn belangrijke blaarziekten, die allen auto-immuunziekten zijn. Hierbij maakt het lichaam antistoffen tegen eigen huidcellen, doordat het lichaam de eigen en de lichaamsvreemde eiwitten niet van elkaar kan onderscheiden.
Dit is de meest voorkomende blaarziekte. Het treft vooral mensen ouder dan zestig jaar en leidt tot talloze met vocht gevulde blaren, vooral op de benen en romp. De blaren hebben een doorsnee van 3 centimeter. Ze kunnen in het begin jeuken en ontstaan uit een rode vlek.
Iets zeldzamer dan parapemphigus. Ook deze ziekte treft mensen ouder dan zestig jaar. Bij deze aandoening ontstaan blaren op alle delen van het lichaam, maar vooral rond de ogen en in de mond. De blaren zijn kwetsbaar en kunnen spontaan openbarsten. Daarna blijft een rode, ruwe plek achter.
Deze aandoening wordt in verband gebracht met een overgevoeligheid voor gluten, een tarwe-eiwit (zie coeliakie). De aandoening leidt tot kleine jeukende blaren (blaasjes), meestal op de ellebogen, billen en knieën. Het treedt over het algemeen op voor het veertigste jaar.
Bij het ontstaan van blaren of kapotte huid wordt een biopsie gedaan. Daarbij neemt men wat huidweefsel weg om het microscopisch te onderzoeken.Vaak wordt ook het bloed onderzocht.
Blaarziekten bij volwassenen zijn meestal met een goede behandeling onder controle te brengen. Als u parapemphigus of pemphigus hebt, zal de arts waarschijnlijk een kuur corticosteroïden voorschrijven. Sommige mensen moeten enkele weken of maanden immunosuppressiva gebruiken. De klachten van dermatitis herpetiformis verdwijnen meestal zodra u een glutenvrij dieet gaat volgen. Voor erfelijke blaarziekten bestaat geen effectieve behandeling. Ouders van een baby met deze ziekte kunnen een erfelijkheidsadvies aanvragen om na te gaan hoe groot de kans is dat een volgend kind de ziekte ook zal hebben.
Hoewel parapemphigus na twee tot vijf jaar spontaan kan verdwijnen, moet men voor pemphigus levenslang medicijnen nemen. Dermatitis herpetiformis kan terugkeren wanneer men (vaak zonder het te weten) gluten eet.
- Blaren veroorzaakt door parapemphigus
- Parapemphigus, een auto-immuunziekte van de huid bij oudere mensen, wordt gekenmerkt door ernstige blaarvorming.
- Opengebarsten blaar
- Blaar
- Leeftijd
- Risicofactor afhankelijk van type
- Erfelijkheid
- Sommige typen zijn het gevolg van een afwijkend gen
- Leefwijze
- Geen factoren van betekenis
- Geslacht
- Geen factoren van betekenis
