Boulimia nervosa; vreetbuien, gevolgd door strategieën om gewichtstoename te voorkomen
Mensen met boulimie maken zich ernstig zorgen over hun gewicht, lichaamsvorm en zelfbeeld. In plaats van rustig te lijnen, hongeren ze zich een paar dagen uit en beginnen dan onbeheerst te eten, vooral dikmakers als ijs of chocola. Na de vreetbui proberen ze gewichtstoename te voorkomen, bijvoorbeeld door overgeven op te wekken, laxeermiddelen te nemen of overmatig te sporten.
Iemand met boulimie heeft meestal een normaal gewicht en het vreten en de maatregelen daarna geschieden in het geheim. De patiënt kan anorexia nervosa hebben, waarbij boulimie vooral in het begin van de stoornis tot de symptomen kan behoren. De aandoening komt, evenals anorexia nervosa, meer voor bij vrouwen en ontwikkelt zich meestal tussen achttien en dertig jaar. De ziekte komt meer voor in de midden- en hogere maatschappelijke klassen. De patiënt kan weinig zelfbeheersing en een lage eigendunk hebben en tot verslaving neigen. De vreetbuien kunnen door stress worden opgewekt.
Vreetbuien, die meestal in het geheim plaatsvinden, gevolgd door overgeven, kunnen zich een aantal malen per dag voordoen. Op den duur veroorzaakt boulimie psychische en lichamelijke symptomen. Tot de psychische symptomen behoren:
- voortdurend naar eten snakken;
- gevoel van geïsoleerdheid door het alleen en stiekem eten;
- gevoelens van schuld en walging na de vreetbui.
Ook kunnen er symptomen van een depressie of angststoornis optreden. Tot de lichamelijke symptomen behoren:
- Maagpijn en opgeblazenheid na een vreetbui;
- Lichamelijke zwakheid;
- Afbraak van het tandglazuur door het maagzuur in het braaksel;
- Wonden op de knokkels door het met de vingers opwekken van overgeven;
- Bloeden uit wonden in de slokdarm door het overgeven.
Boulimie leidt zelden tot groot gewichtsverlies. Herhaaldelijk overgeven kan echter tot uitdroging en chemische verstoringen in het bloed leiden, die soms in hartritmestoornissen resulteren.
Mensen met boulimie kunnen ontevreden over hun gedrag zijn en zelf hulp zoeken, of anders doet een familielid of vriend dit. De arts zal de ernst van de aandoening door gesprekken proberen vast te stellen. Hij let op tekenen van psychische problemen, zoals een depressie, angststoornis en verslaving, en kan bloedonderzoek laten uitvoeren.
De arts kan psychotherapie aanraden, bijvoorbeeld cognitieve therapie bij een therapeut die zich in eetstoornissen heeft gespecialiseerd. Het doel van de behandeling is de eigen- dunk te verbeteren en een verstandige benadering van eten en een regelmatig eetpatroon te bewerkstelligen. Er kunnen antidepressiva worden voorgeschreven, die positief kunnen werken, ook al is de patiënt niet depressief.
Boulimie verdwijnt zelden spontaan. Vaak is er een kans op terugval na weken of maanden na de behandeling. Bij ongeveer 80 procent wordt de frequentie van de vreetbuien door therapie teruggedrongen.
- Leeftijd
- Ontstaat meestal in de jongvolwassenheid
- De vreetbuien kunnen door stress worden opgewekt
- Geen factor van betekenis
- Geslacht
- Komt meer voor bij vrouwen
- Leefwijze
- De vreetbuien kunnen door stress worden opgewekt
- Erfelijkheid
- Geen factor van betekenis
