Beschadiging van de hartspier die tot vergroting van het hart leidt
Een gezonde hartspier is van groot belang voor het effectief rondpompen van het bloed. Bij congestieve cardiomyopathie zijn de spierwanden van het hart beschadigd geraakt. De verzwakte spier rekt uit, waardoor het hart groter wordt. Door de verzwakking en vergroting van de hartspier kan het hart minder goed pompen, wat leidt tot chronisch hartfalen (Chronisch hartfalen). De belangrijkste oorzaken zijn: doorgemaakte myocarditis en aangeboren aanleg. Soms is overmatig alcoholgebruik de oorzaak van congestieve cardiomyopathie. De aandoening kan ook het gevolg zijn van een auto-immuunziekte, waarbij het lichaam de eigen weefsels aanvalt, en van virusziekten. Vaak wordt de onderliggende oorzaak niet gevonden.
De klachten van congestieve cardiomyopathie zijn gelijk aan die van chronisch hartfalen. De arts zal om tot een diagnose te komen daarom testen laten doen om andere aandoeningen die hartfalen veroorzaken, zoals coronaire hartziekten (Coronaire hartziekten) en klepafwijkingen, uit te sluiten. Congestieve cardiomyopathie komt vooral voor bij mannen boven de 45 jaar.
Bij lichte congestieve cardiomyopathie zijn er vaak geen klachten. Als er klachten optreden, ontwikkelen ze zich geleidelijk over een aantal jaren. De belangrijkste zijn:
- vermoeidheid;
- kortademigheid bij inspanning;
- hartkloppingen (zich bewust zijn van een onregelmatige of abnormaal snelle hartslag);
- gezwollen enkels.
Bij het voortschrijden van de aandoening gaat het hart steeds minder efficiënt pompen, waardoor de klachten erger worden en de kortademigheid bijvoorbeeld ook in rust optreedt.
Door de vergroting van het hart kunnen de kleppen oprekken, waardoor ze gaan lekken. Dat kan weer tot chronisch hartfalen of een abnormaal hartritme (zie Hartritmestoornissen, Hartritmestoornissen) leiden. Als de kamers van het hart niet helemaal leeggepompt kunnen worden, omdat ze te groot zijn, kan er een bloedstolsel ontstaan dat, als het afbreekt, mogelijk een bloedvat elders in het lichaam afsluit.
Om de diagnose congestieve cardiomyopathie te stellen, moet er eerst een aantal testen worden gedaan, vooral om andere oorzaken van de klachten, bijvoorbeeld coronaire hartziekten, te kunnen uitsluiten. Met een ECG (Elektrocardiografie () wordt de elektrische activiteit van het hart bekeken, terwijl de arts met een echocardiogram (Echocardiografie (test)) inzicht in het inwendige van het hart krijgt. Op een röntgenfoto (Röntgenopname (test)) valt een vergroting van het hart te zien. Met coronaire angiografie (Coronaire angiografie (test)) kan worden gekeken of een coronaire hartziekte de oorzaak van de klachten is. Door een katheter via een slagader in het hart te brengen en de bloeddruk in het hart te meten, kunnen klepafwijkingen worden uitgesloten. Als u hartkloppingen hebt, wordt er een ECG over een periode van 24 uur gemaakt om uw hartslag te volgen tijdens uw dagelijkse bezigheden (zie Ambulant ).
Als de oorzaak van congestieve cardiomyopathie onbekend blijft, kan er geen specifieke behandeling worden gegeven. Als de oorzaak van de aandoening overmatig alcoholgebruik is, moet u acuut stoppen met drinken. Klachten van hartfalen kunnen worden bestreden met medicijnen, zoals ACE-remmers, bètablokkers en digoxine (zie Digitalis, Digitalisbevattende middelen) om de pompfunctie van het hart te versterken, terwijl met plaspillen (Diuretica) het teveel aan vocht wordt afgedreven. Soms schrijft de arts ook antistollingsmiddelen (Thrombolytica) voor.
Als het hartfalen ondanks de medicijnen erger wordt, kan tot een harttransplantatie (Harttransplantatie (behandeling)) worden besloten. Zonder harttransplantatie leeft slechts 50 procent van de mensen met congestieve cardiomyopathie nog meer dan vijf jaar.
- Leeftijd
- Komt vaker voor boven 45 jaar
- Overmatig alcoholgebruik verhoogt het risico
- Geen factor van betekenis
- Geslacht
- Komt vaker bij mannen voor
- Leefwijze
- Overmatig alcoholgebruik verhoogt het risico
- Erfelijkheid
- Geen factor van betekenis
