Ziekten veroorzaakt door parasitaire draadwormen die in tropische gebieden wijd verspreid zijn
Deze parasitaire wormen komen vooral in subtropische en tropische gebieden voor. De verspreiding onder mensen, vooral kinderen, wordt bevorderd door slechte sanitaire voorzieningen en gebrek aan persoonlijke hygiëne. De wormen worden overgebracht door muggen en vliegen. In ontwikkelde landen komen deze ziekten vooral voor bij mensen die in de tropen zijn geweest.
Er zijn vier hoofdtypen van draadwormziekten die normaal gesproken alleen mensen treffen in subtropische en tropische gebieden, zoals Midden- en Zuid-Amerika, Afrika en Zuidoost-Azië. Trichinella spiralis komt daarentegen vooral voor in de meer gematigde klimaatzones, in Oost- en Noord-Europa, in mindere mate in West-Europa en de VS.
Deze ziekte wordt veroorzaakt door een kleine worm, Trichinella spiralis. Mensen kunnen besmet raken door het eten van halfgaar varkensvlees dat besmet is met de cysten (larvale stadia). In ernstige gevallen bestaan de symptomen uit braken, diarree, koorts, spierpijn en buikpijn. Soms veroorzaakt trichinose ernstige ademhalingsmoeilijkheden (leven na een hartinfarct (zelfhulp)) of verschijnselen die lijken op hersenvliesontsteking (Meningitis/ hersenvliesontsteking).
Deze ziekte wordt veroorzaakt door de kleine worm Strongyloides stercoralis. Besmetting is het gevolg van lopen op blote voeten over een terrein dat met larven is besmet. Tijdens de ontwikkeling van de larfjes tot volwassen wormen in het lichaam kan zich een reactie voordoen zoals bij schistosomiasis beschreven, met hoge koorts, huidafwijkingen, hoesten en kortademigheid. Veel geïnfecteerde mensen hebben nauwelijks of geen klachten. Anderen hebben af en toe last van jeukende, bewegende huiduitslag zoals netelroos, die de nachtrust ernstig kan verstoren. Dit komt door larfjes die door de huid kruipen. Dit kan zich gedurende vele jaren na besmetting voordoen. In ernstige gevallen zijn de symptomen buikpijn, afwisselend diarree en verstopping, en gewichtsverlies. De parasieten kunnen jarenlang aanwezig zijn zonder symptomen te veroorzaken, die zich echter gaan voordoen wanneer de weerstand afneemt (zie Hiv-besmetting en aids).
Filariasis wordt veroorzaakt door verschillende soorten wormen of hun larven. Ze worden op de mens overgebracht door sommige muggen en vliegen. De volwassen wormen bevinden zich in het onderhuidse weefsel en lymfebanen. De larven of microfilariae zwermen uit in de bloed- en lymfevaten van de huid en kunnen ook in het oog binnendringen. Verschillende organen worden aangetast, afhankelijk van het type worm. Ernstige besmetting met Wuchereria bancrofti veroorzaakt de aandoening elefantiasis (onder andere olifantsbenen), een omvangrijke en pijnlijke opzwelling van de ledematen of het scrotum. Onchocerca volvulus kan leiden tot blindheid .
Wordt veroorzaakt door Trichuris trichiuria of zweepworm, en komt vooral voor bij kinderen. De mens raakt besmet door het inslikken van eitjes van de worm. Volwassen exemplaren leven in de darmen en kunnen in ernstige gevallen bloederige diarree, buikpijn en gewichtsverlies veroorzaken.
De diagnose hangt af van het type worm en wordt meestal bevestigd door onderzoek van de ontlasting, het bloed of een weefselmonster (bijvoorbeeld bij Filaria-infecties). Onderzoek van het bloed op antilichamen is bij een aantal infecties nuttig.
Ook de behandeling varieert, maar bestaat meestal uit een wormafdrijvend middel (Anthelminthica). De meeste mensen herstellen volledig, maar in tropische landen kan de besmetting terugkeren. U kunt besmetting voorkomen door buiten niet op blote voeten te lopen, geen halfgaar vlees en ander mogelijk besmet voedsel te eten. Bovendien kunt u tegen Filaria-infecties een insectenverdelger en een muskietennet gebruiken.
- Leefwijze
- Slechte sanitaire voorzieningen en persoonlijke hygiëne zijn risicofactoren
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Leeftijd
- Risicofactoren afhankelijk van type
- Geslacht
- Geen factoren van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
