Ontsteking in de galblaas, gewoonlijk ten gevolge van galstenen die de afvoer van gal blokkeren
Galblaasontsteking is een ontsteking van de wand van de galblaas. De aandoening doet zich gewoonlijk voor als de uitgang van de galblaas, waardoor het spijsverteringssap gal wordt afgescheiden, verstopt is door een galsteen (Galstenen). Gal hoopt zich dan op in de galblaas. In de stilstaande gal kan zich dan een bacteriële ontsteking van de galblaaswand ontwikkelen. Heel soms komt galblaasontsteking voor zonder galstenen.
Iemand die galstenen heeft, loopt het risico galblaasontsteking te krijgen. Galstenen komen vaker voor bij mensen boven veertig jaar en bij vrouwen. Risicofactoren voor galstenen zijn onder meer overgewicht (Vetzucht), een vetrijk dieet en sommige bloedaandoeningen, zoals sikkelcelanemie (Sikkelcelanemie).
De ernst van de symptomen van galblaasontsteking varieert. Gewoonlijk ontwikkelen ze zich in enkele uren en kunnen zijn:
- constante pijn rechts in de buik, net onder de ribben;
- pijn in de rechterschouder;
- misselijkheid en overgeven;
- koorts en rillingen.
Soms ontwikkelt zich geelzucht (Geelzucht), waardoor huid en oogwit geel worden. De klachten verminderen vaak binnen enkele dagen en verdwijnen binnen een week. In sommige gevallen verergeren ze echter en moeten dan direct worden bestreden.
In zeldzame gevallen kan een galblaas door de bacteriële ontsteking geperforeerd worden. Hierdoor kan de gal in de buikholte terechtkomen en buikvliesontsteking (Buikvliesontsteking) veroorzaken. Galblaasontsteking kan ook gepaard gaan met een plotselinge ontsteking van de alvleesklier (hierna).
Uw huisarts kan op grond van uw symptomen en onderzoek vermoeden dat u een galblaasontsteking hebt en zal dan een echoscopie (Echografie (echoscopie)) laten uitvoeren om de diagnose te bevestigen en de positie van eventuele galstenen te bepalen.
Als u slechts lichte klachten hebt, kunt u thuis worden behandeld met pijnstillers (Analgetica). Zijn ze ernstig, dan wordt u behandeld in het ziekenhuis met intraveneus vocht, pijnstillers en antibiotica.
Hoewel galblaasontsteking vaak minder wordt na behandeling met antibiotica, wordt het verwijderen van de galblaas meestal toch aangeraden om te voorkomen dat de aandoening terugkomt. Een operatie is altijd nodig als zich complicaties voordoen, zoals een perforatie van de galblaas.
Verwijdering van de galblaas voorkomt dat de aandoening terugkeert. Het ontbreken van de galblaas heeft geen ongunstige gevolgen voor het spijsverteringsstelsel.
- Leeftijd
- Komt vaker voor boven 40 jaar; zeldzaam bij kinderen
- Komt soms in families voor
- Overgewicht en een vetrijk dieet zijn risicofactoren
- Geslacht
- Komt twee keer zo vaak voor bij vrouwen
- Erfelijkheid
- Komt soms in families voor
- Leefwijze
- Overgewicht en een vetrijk dieet zijn risicofactoren
