Hondsdolheid

Artikelen over hondsdolheid

Encyclopedie over hondsdolheid

Medische encyclopedie

Rabiës; ernstige infectie van het zenuwstelsel, meestal overgebracht via speeksel door de beet van een besmet dier

Het rabiësvirus treft vooral dieren, maar mensen kunnen besmet raken wanneer ze door een besmet dier worden gebeten of op een opengeschaafd stuk huid worden gelikt. Het in de wond terechtgekomen virus verplaatst zich langs de zenuwen naar de hersenen en kan een dodelijke ontsteking veroorzaken. Inenting tegen het virus en snelle medische behandeling van de ziekte bieden volledige bescherming, maar als behandeling uitblijft, sterven de meeste mensen die door een besmet dier zijn gebeten.

Hondsdolheid is in de ontwikkelde landen zeldzaam, al zijn slechts enkele landen (Groot-Brittannië, Japan en Australië) geheel vrij van de ziekte. Afrika en grote delen van Azië vormen een belangrijk risicogebied. In de VS wordt de ziekte overgebracht door vleermuizen, maar elders in de wereld meestal door een hond die door een wild dier besmet is. Sommige besmette dieren kwijlen en zijn agressief.

De symptomen

Iemand die besmet is, kan tien dagen tot twee maanden na de beet symptomen krijgen, al kan in enkele gevallen het virus jarenlang sluimeren. Hondsdolheid begint meestal met griepachtige symptomen (zie Griep), die twee tot zeven dagen aanhouden en gevolgd worden door:

  • verlamming van gezichts- en keelspieren;
  • afkeer van water (hydrofobie);
  • pijnlijke keelkramp die leidt tot onvermogen om te drinken en angst voor water;
  • desoriëntatie en opwinding;
  • bewustzijnsverlies;
  • verlamming van de ledematen.

Als de symptomen zich eenmaal voordoen, is de ziekte meestal dodelijk.

De behandeling

Was alle verdachte dierenbeten onmiddellijk met water en zeep. Zoek zo snel mogelijk medische hulp, omdat behandeling alleen bij onmiddellijk ingrijpen effectief is. De behandeling bestaat uit injecties rondom de beetwond met antistoffen tegen het rabiësvirus, en rabiësvaccinatie om de productie van antistoffen te stimuleren. Indien mogelijk, moet het dier dat heeft gebeten, gevangen en tien dagen lang geobserveerd worden. Als het dier geen symptomen heeft, kan de behandeling worden gestaakt; als het dol is, wordt de behandeling voortgezet en het dier afgemaakt. Het dier kan ook onmiddellijk worden afgemaakt en vervolgens op aanwezigheid van het virus worden onderzocht.

Inenting tegen hondsdolheid kan de ziekte voorkomen en is aan te raden voor mensen die in risicogebieden met dieren werken. Reizigers in deze gebieden moeten elk contact met zwerfdieren vermijden.

Risicofactoren

Leefwijze
Reizen door gebieden in Europa waar rabiës voorkomt en vooral door Afrika, Azië en Midden- en Zuid-Amerika is een risicofactor
Geen factoren van betekenis
Geen factoren van betekenis
Leeftijd
Geen factoren van betekenis
Geslacht
Geen factoren van betekenis
Erfelijkheid
Geen factoren van betekenis

U bevindt zich hier:

U gebruikt een verouderde webbrowser, wij raden u aan over te schakelen naar een van onderstaande moderne internetbrowsers.