Het huidoppervlak beschermt het lichaam tegen de omgeving en tegen infecties, maar de huid zelf kan door bacteriën, virussen en schimmels geïnfecteerd raken. Sommige van deze organismen komen van nature op het lichaam voor en veroorzaken normaal gesproken geen ziekten, tenzij ze door de barrière van de huid heen breken. De huid kan ook worden geïnfesteerd door parasieten zoals mijten.
Ziekteverwekkende organismen kunnen op verschillende manieren de huid binnendringen. Bacteriën banen zich vaak een weg via natuurlijke openingen zoals haarzakjes en zweetkliertjes of een wondje op de plaats van een insectenbeet of snee. Warme, vochtige delen van de huid, bijvoorbeeld tussen de tenen, zijn gevoelig voor schimmelinfecties. Sommige virusinfecties van de huid, bijvoorbeeld wratten, kunnen zich vanuit één plek over het hele lichaam verspreiden of door directe aanraking van de een op de ander worden overgedragen. In dit hoofdstuk worden eerst bacteriële infecties van de huid beschreven, gevolgd door schimmel- en virusinfecties. Het laatste stuk behandelt schurftmijt.
Ziekten zoals mazelen en rodehond, waarbij de huiduitslag wordt veroorzaakt door een infectie die ook andere delen van het lichaam treft, worden elders besproken (zie Infecties en infestaties). Twee bekende infestaties van de huid, hoofdluis en schaamluis (Schaamluis), worden eveneens elders besproken.
- Talgklier
- Haar
- Musculus erector pili
- Zweetklier
- Opperhuid
- Lederhuid
- Vet
zie
Huid, haar en nagels voor meer informatie over de structuur en functie van de huid.
