Infecties die het kind voor of tijdens de geboorte oploopt
De meeste infecties die de moeder tijdens de zwangerschap oploopt, hebben geen invloed op de foetus, maar sommige passeren de placenta en zijn schadelijk. Het gaat dan meestal om korte, niet-ernstige ziekten van de moeder, die ze misschien niet eens opmerkt. Chronische infecties zoals hiv (Hiv-infectie en aids) kunnen ook worden doorgegeven.
Het effect op de baby hangt af van het stadium van de zwangerschap waarin de infectie zich voordoet. In het begin van de zwangerschap kan de ontwikkeling van de organen verstoord worden en kan er een miskraam optreden. In een later stadium kan een infectie tot vroege baring leiden en kan de baby bij de geboorte ernstig ziek zijn. Infecties kunnen ook tijdens het passeren van het geboortekanaal worden overgedragen.
In de eerste drie maanden kan de virusziekte rodehond tot hartafwijkingen leiden (zie Aangeboren hartafwijking) en slechthorend- en slechtziendheid. Het cytomegalovirus ( en toxoplasmose, veroorzaakt door een protozoale parasiet die in kattenuitwerpselen zit, kunnen in het begin van de zwangerschap tot een miskraam of tot misvormingen leiden. CMV is de belangrijkste oorzaak van aangeboren doofheid, en toxoplasmose kan het netvlies aantasten. Later in de zwangerschap kunnen deze infecties leiden tot vroege baring, doodgeboorte of tot een verstandelijke handicap bij de pasgeborene. Listeriose, een bacteriële infectie die men kan krijgen van sommige zachte kazen en paté, kan een miskraam of doodgeboorte veroorzaken.
Chronische virusinfecties die op de foetus kunnen worden overgedragen, zijn onder andere hiv en hepatitis B en C (zie Chronische hepatitis). De bacteriële infectie syfilis kan men ook overdragen. Deze infecties geven bij de geboorte niet altijd symptomen, maar kunnen later in het leven voor ernstige ziekte zorgen.
Infecties die tijdens de bevalling van moeder op kind worden overgedragen en die een acute en soms dodelijke ziekte bij de pasgeborene kunnen veroorzaken, zijn onder andere herpes simplex-infecties (zie Herpes genitalis) en bacteriële streptokokkeninfecties. Het risico op besmetting is groter als de vliezen van de moeder vroegtijdig breken (zie Vroegtijdig breken van de vliezen).
Als een baby bij de geboorte ernstig ziek is en men denkt dat dit door een aangeboren infectie komt, zullen bloed en urine worden onderzocht. Baby’s worden dan meestal op de afdeling neonatologie opgenomen en krijgen per infuus de vereiste medicatie toegediend. Men kan een echo maken van de hersenen en een echocardiografie als er iets met het hart is. In Nederland worden alle zwangeren op hepatitis B getest en worden alle pasgeborenen van hepatitis B-positieve moeders standaard tegen hepatitis B ingeënt.
Zwangere vrouwen kunnen het risico om deze infecties op te lopen minimaliseren. Vrouwen moeten vóór ze zwanger worden ervoor zorgen dat ze immuun zijn voor rodehond. Tijdens de zwangerschap mogen ze niet aan de kattenbak komen om toxoplasmose te voorkomen en mogen ze geen producten eten die listeriose kunnen veroorzaken. Zwangere vrouwen met hiv krijgen antivirale medicijnen om het risico dat ze de infectie overdragen zo klein mogelijk te maken. Vrouwen met hiv of actieve herpes genitalis kunnen soms via een keizersnede bevallen.
Lichte aangeboren infecties hoeven geen blijvend effect op de baby te hebben, maar ernstige gevallen kunnen levensbedreigend zijn. Aangeboren afwijkingen kunnen ook op de lange termijn gezondheidsproblemen en ontwikkelingsproblemen geven.
- Toxoplasmose
- De lichte vlekken op dit netvlies, aan de achterkant van het oog van de baby, wijzen op de aangeboren afwijking toxoplasmose.
- Normaal weefsel
- Beschadiging
- Leeftijd
- Bij de geboorte al aanwezig
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Leefwijze
- De risicofactoren hangen samen met de oorzaak
- Geslacht
- Geen factoren van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
