Kinkhoest

Artikelen over kinkhoest

Kinkhoest

Patiëntenbrief

Wat is kinkhoest?

Kinkhoest is een ziekte van de bovenste luchtwegen gekenmerkt door langdurige, hevige hoestbuien. Zowel kinderen als volwassenen kunnen kinkhoest krijgen.

naar boven

Wat zijn de verschijnselen?

Kinkhoest begint met een verkoudheid, niezen, lichte koorts en prikkelhoest. Na twee weken ontstaan hevige, plotseling opkomende hoestbuien met opgeven van helder, taai slijm, soms met overgeven en/of blauw aanlopen. De hoestbui eindigt vaak met een lange gierende inademing. De hoestbuien zijn uitputtend, waardoor bij baby’s de kracht om te drinken kan afnemen. Baby’s kunnen van kinkhoest soms ook benauwd en blauw worden, zonder dat ze hoesten.

Na enkele weken worden de hoestbuien minder heftig. Alles bij elkaar kan het hoesten soms drie tot vier maanden duren.

Een volwassene kan kinkhoest hebben zonder de kenmerkende verschijnselen. Zo iemand is dan verkouden en blijft vaak wel een tot drie maanden door hoesten.

naar boven

Hoe ontstaat het?

Kinkhoest wordt veroorzaakt door een bacterie (Bordetella pertussis). Iemand met kinkhoest kan de bacterie overdragen door niezen of hoesten. De kleine druppeltjes uit de mond of keel worden dan door anderen ingeademd. Na besmetting duurt het één tot drie weken voor u of een kind verkouden wordt. Het duurt dan nog twee weken voor de echte ‘kinkhoestbuien’ beginnen. Vanaf het begin van de verkoudheid tot ongeveer zes weken daarna kan uw kind de bacterie op anderen overdragen. De ziekte is dus al besmettelijk voordat de kenmerkende hoestbuien optreden.

naar boven

Adviezen

Kinderen worden in het eerste levensjaar vier keer tegen kinkhoest ingeënt, de eerste keer als ze twee maanden zijn. De inenting tegen kinkhoest (K) zit samen met de inenting tegen difterie (D), tetanus (T) en polio (P) in de DKTP-prik. De inenting tegen kinkhoest geeft een goede maar geen volledige bescherming gedurende vier tot twaalf jaar. Als een kind dat is ingeënt toch kinkhoest krijgt, verloopt de ziekte milder.

Kinkhoest gaat vanzelf over, al duurt het soms maanden. Rust kan ervoor zorgen dat iemand wat minder hoestaanvallen krijgt. Maar in bed blijven is niet nodig. Laat een kind met kinkhoest gerust spelen als het daar zin in heeft.

Op het moment dat iemand duidelijk kinkhoestbuien heeft, is de meest besmettelijke periode al voorbij. Mensen in de directe omgeving zijn dan vaak al besmet. Het heeft daarom weinig zin een kind met kinkhoest thuis te houden. Een kind met kinkhoest dat zich verder goed voelt, kan gewoon naar school of het kinderdagverblijf. Het is wel belangrijk om daar te melden dat uw kind kinhoest heeft. Dan kan de leiding van de school of het kinderdagverblijf andere ouders over de ziekte informeren zodat zij eventuele kinkhoest bij hun kind herkennen.

Vrouwen die meer dan 34 weken zwanger zijn moeten zo mogelijk uit de buurt blijven van mensen met kinkhoest. Een vrouw die tijdens de geboorte kinhoest heeft, kan het direct overdragen op de baby.

Ook voor kinderen jonger dan een jaar geldt: houd ze zo mogelijk uit de buurt van iemand met kinkhoest. Kinderen jonger dan een jaar zijn nog niet of nog niet volledig ingeënt tegen kinkhoest.

Als er toch kans is op besmetting, moet u met de huisarts contact op nemen. Soms wordt een baby in een gezin waar kinkhoest heerst vervroegd tegen kinkhoest ingeënt. Normaal krijgen baby’s de eerste kinkhoestprik als ze 2 maanden oud zijn. Maar het kan al vanaf 4 weken.

naar boven

Medicijnen

Antibiotica hebben over het algemeen geen zin. De hoestbuien worden er niet minder door en de kinkhoestperiode duurt even lang. Alleen als er in het gezin een zwangere vrouw of een baby (onder één jaar) is, wordt overwogen het hele gezin antibiotica (azitromycine of erytromycine) te geven om besmetting van de baby te voorkomen. Dit soort maatregelen wordt ook genomen in gezinnen met een kind dat bijvoorbeeld een hartkwaal of een longziekte heeft.

naar boven

Hoe gaat het verder?

Het hoesten kan drie tot zelfs vier maanden doorgaan. Een kind dat kinkhoest heeft doorgemaakt, is daarna langdurig tegen de ziekte beschermd. Toch geldt voor iemand die kinkhoest heeft gehad dat hij of zij na tien tot vijftien jaar weer een milde vorm van kinkhoest zou kunnen krijgen. Dit geldt ook voor mensen die volledig zijn ingeënt tegen kinkhoest.

naar boven

Heeft u nog vragen?

Als u na het lezen van deze brief nog vragen heeft, dan kunt u daar bij een volgend contact op terugkomen.

naar boven

Encyclopedie over kinkhoest

Medische encyclopedie

Pertussis: een bacteriële infectie die hoestaanvallen veroorzaakt

Kinkhoest is een nare en zeer besmettelijke ziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Bordetella pertussis en waarbij de luchtpijp en de bronchiën ontstoken zijn. De bacteriën zitten in druppeltjes die in de lucht zweven en die worden gevormd als een geïnfecteerd iemand hoest en niest. Bij kinkhoest ontstaan hevige hoestbuien die eindigen in een kenmerkend hoog blafje als de patiënt weer inademt.

Kinkhoest is het ernstigst bij kinderen onder de twaalf maanden en kan levensbedreigend zijn bij nog niet gevaccineerde baby’s. Voordat er een vaccin was, was kinkhoest verantwoordelijk voor veel sterfte onder kinderen. Door vaccinatie tegen de ziekte (DKTP) komt kinkhoest nauwelijks meer voor, maar doordat de effectiviteit van vaccinatie met de jaren langzaam afneemt, ziet men toch regelmatig epidemietjes van een wat milder verlopende kinkhoest.

De symptomen

De eerste symptomen verschijnen meestal twee tot drie weken na infectie. Deze klachten zijn licht, lijken op die van verkoudheid en bestaan uit een droge hoest, een loopneus en niezen. In deze eerste fase, die ongeveer zeven tot veertien dagen duurt, is de ziekte zeer besmettelijk. Na deze periode worden de symptomen ernstiger en omvatten:

  • hoestbuien gevolgd door heftig inademen, wat het kenmerkende geluid geeft;
  • het hoesten is ’s nachts vaak erger; lvorming van veel slijm bij het hoesten;
  • overgeven als gevolg van het hoesten.

Door het vele hoesten kunnen haarvaten knappen, wat resulteert in rood worden rond het gezicht, de ogen en de haargrens. Ook kunnen neusbloedingen optreden als gevolg van het knappen van bloedvaatjes in de neus.

Tot de complicaties behoren longontsteking en bronchiëctasieën, waarbij de luchtwegen abnormaal verwijd zijn. Baby’s kunnen na een hoestbui stoppen met ademen, wat toevallen en hersenbeschadiging kan veroorzaken.

De behandeling

De arts kan bij een kind de diagnose waarschijnlijk al stellen aan de hand van het kenmerkende hoesten. Bij volwassenen zijn de symptomen niet zo duidelijk. Er zal een neus- of keeluitstrijkje worden gemaakt om op kinkhoestbacteriën te controleren. Ook kan bloed worden onderzocht, maar de uitslagen hiervan zijn meestal pas bekend als de patiënt niet meer besmettelijk is voor zijn omgeving.

Er wordt behandeld met antibiotica. Deze werken alleen als ze vroeg worden toegediend. In latere stadia zijn ze echter nog nuttig om te voorkomen dat anderen worden besmet. Ernstig zieke kinderen moeten naar het ziekenhuis en kunnen daar zuurstof toegediend krijgen, evenals intraveneus vocht met antibiotica. Ook degenen die in contact met de zieke zijn geweest, kunnen antibiotica krijgen om verdere besmetting te voorkomen.

Kinkhoest gaat meestal binnen vier tot tien weken over, maar er kan nog maanden tot zelfs jaren daarna een droog hoestje blijven bestaan.

Is het te voorkomen?

Het kinkhoestvaccin is onderdeel van het DKTP-vaccin (Vaccins en immunoglobulinen) dat alle kinderen dienen te krijgen. Inenting met DKTP-vaccin gaat in een zeer klein aantal gevallen gepaard met complicaties. Kinkhoest zelf houdt een veel groter risico in dan de vaccinatie. Uw kind moet het volledige inentingsprogramma afmaken.

Risicofactoren

Leeftijd
Komt op iedere leeftijd voor, maar vooral onder de 5 jaar
Geen factoren van betekenis
Geen factoren van betekenis
Geslacht
Geen factoren van betekenis
Erfelijkheid
Geen factoren van betekenis
Leefwijze
Geen factoren van betekenis

U bevindt zich hier:

U gebruikt een verouderde webbrowser, wij raden u aan over te schakelen naar een van onderstaande moderne internetbrowsers.