lekkende hartklep

Het lekken van bloed door de niet-gesloten aortaklep

De aortaklep scheidt de linkerhartkamer van de aorta, de hoofdslagader die bij het hart ontspringt. De klep voorkomt dat er bloed vanuit de aorta naar het hart terugstroomt. Bij aortaklepinsufficiëntie sluiten de klepslippen niet goed, waardoor er bloed vanuit de aorta naar het hart kan lekken. Het hart moet dan harder en sneller pompen om toch voldoende bloed door het lichaam te laten stromen en dat kan uiteindelijk tot chronisch hartfalen (Chronisch hartfalen) leiden.

De oorzaken

Ongeveer één op de vijftig jongens en één op de honderd meisjes wordt met een lekkende aortaklep geboren. De oorzaak van sommige gevallen is het syndroom van Marfan (Syndroom van Marfan). Infecties kunnen later in het leven tot klepafwijkingen leiden (zie Bacteriële endocarditis, Bacteriële endocarditis). Andere oorzaken zijn acuut reuma rheumatic fever (Acuut reuma) en syfilis, maar die ziekten zijn in veel landen zeldzaam geworden door het gebruik van antibiotica. In sommige ontwikkelingslanden komt acuut reuma nog veel voor. Ook bij de ziekte van Bechterew (Spondylitis ankylopoetica) komt aortaklepinsufficiëntie voor.

De symptomen

Als de aortaklepinsufficiëntie gering is, kan het jaren duren voor er klachten ontstaan. Uiteindelijk kunnen de volgende klachten ontstaan:

• vermoeidheid;
• kortademigheid bij inspanning;
• het zich bewust zijn van het krachtig kloppen van het hart.

Ernstige aortaklepinsufficiëntie kan tot hartfalen leiden, met klachten zoals constante kortademigheid en gezwollen enkels.

De diagnose

Als er geen klachten zijn, wordt aortaklepinsufficiëntie meestal bij een algemeen medisch onderzoek ontdekt. Uw arts kan dan een elektrocardiogram (Elektrocardiografie () laten maken om de elektrische activiteit van uw hart te bekijken. Daarnaast is een echocardiogram (Echocardiografie) nuttig om in het hart te kunnen kijken en de beweging van de kleppen te kunnen beoordelen. Met een röntgenfoto van de borst (Röntgenopname (test)) kan worden bekeken of het hart vergroot is door hartfalen en of de aandoening leidt tot stuwing van vocht in de longen.

De behandeling

Bij lichte aortaklepinsufficiëntie is vaak geen behandeling nodig. Als u echter chronisch hartfalen ontwikkelt of als u klachten krijgt, zal de arts medicijnen voorschrijven zoals ACE-remmers ( ACE-remmers), die de werkbelasting van het hart verminderen.

Als de medicijnen de klachten niet onderdrukken, kan tot een operatie worden besloten om de klep te repareren of te vervangen door een metalen kunstklep, een klep van dierlijke oorsprong of bij uitzondering van een overleden menselijke donor (zie Hartklepvervanging). De operatie heeft meer kans van slagen als het hartfalen nog niet ver is voortgeschreden.

Een abnormale aortaklep en een nieuw aangebrachte klep raken sneller ontstoken dan een normale klep. Om infecties te voorkomen, gebruikt men vaak eenmalig antibiotica (Antibiotica) voorafgaand aan niet-steriele ingrepen. Als de beschadigde aortaklep gerepareerd of vervangen is, heeft de patiënt meestal goede vooruitzichten. De levensverwachting is mede afhankelijk van de leeftijd waarop de operatie plaatsvindt en het type klepprothese.

Risicofactoren

Geslacht

Komt vaker voor bij mannen

Geen significante factoren

Geen significante factoren

Erfelijkheid

De aandoening wordt soms overgeërfd

Leeftijd

Geen significante factoren

Leefwijze

Geen significante factoren

Het lekken van bloed door de mitralisklep in het hart

De mitralisklep zit tussen de boezem en de kamer van de linkerharthelft. Bij mitralisinsufficiëntie sluit de klep niet goed, waardoor er bloed naar de boezem terugstroomt. Daardoor stijgt de bloeddruk in de bloedvaten die naar de boezem leiden. De linkerharthelft moet dan harder werken om het bloed door het lichaam te pompen, waardoor uiteindelijk chronisch hartfalen (Chronisch hartfalen) ontstaat. Mitralisinsufficiëntie kan samen met mitralisstenose (Mitralisstenose) voorkomen.

De oorzaken

Een enkele keer is mitralisinsufficiëntie al bij de geboorte aanwezig (Syndroom van Marfan). Elke aandoening die de mitralisklep beschadigt, kan tot mitralisinsufficiëntie leiden. Acuut reuma (Acuut reuma) was vroeger een veelvoorkomende oorzaak van insufficiëntie, maar komt nu nog maar nauwelijks voor in de westerse landen, vooral door de beschikbaarheid van antibiotica (Antibiotica). Tegenwoordig zijn infecties van de klep een belangrijke oorzaak (zie Bacteriële endocarditis, Bacteriële endocarditis). Door hypertrofische cardiomyopathie (Hypertrofische cardiomyopathie), een ziekte waarbij de wand van de linkerkamer verdikt raakt, kan de klep vervormd raken, waardoor insufficiëntie ontstaat. Ook een hartinfarct (Hartinfarct) kan tot mitralisinsufficiëntie leiden als de hartspier bij de klep getroffen is. Soms gaat mitralisinsufficiëntie gepaard met mitralisklepprolaps (Mitralisklepprolaps).

De symptomen

De klachten van mitralisinsufficiëntie ontwikkelen zich gewoonlijk geleidelijk in de loop van maanden en jaren, maar kunnen ook plotseling opkomen als een hartinfarct of infectie de oorzaak vormt. De belangrijkste klachten zijn:

• vermoeidheid;
• kortademigheid bij inspanning;
• hartkloppingen (zich bewust zijn van een onregelmatige of abnormaal snelle hartslag).

Later kunnen klachten van chronisch hartfalen ontstaan, zoals kortademigheid tijdens zowel rust als inspanning. Dit wordt veroorzaakt door vochtstuwing in de longen. Ook kunnen de enkels zwellen door de ophoping van vocht in het lichaam.

Complicaties

Door het terugstromen van bloed naar de linkerboezem kan die vergroot raken, met een onregelmatige hartslag (zie Boezemfibrilleren, Boezemfibrilleren) als gevolg. Als de boezem zo groot is dat deze bij de hartslag niet volledig wordt geleegd, kan zich een bloedstolsel vormen. Als een stolsel in een slagader naar de hersenen terechtkomt, kan er een beroerte (Beroerte) ontstaan. Een andere complicatie is een infectie van de lekkende mitralisklep na een behandeling bij de tandarts of een operatie aan spijsverteringsstelsel of urinewegen.

De diagnose

Uw arts zal een mitralisinsufficiëntie vermoeden als hij of zij het karakteristieke hartgeruis hoort. Het functioneren van het hart zal worden bekeken met een ECG (Elektrocardiografie (), waarmee de elektrische activiteiten van het hart worden gemeten, en met een röntgenfoto (Röntgenopname (test)). Met een echocardiogram (zie Echocardiografie) kan de diagnose worden bevestigd, want de arts kan zo in het hart kijken en de bewegingen van de mitralisklep zien.

De behandeling

Als zich hartfalen ontwikkelt, zullen de klachten worden bestreden met medicijnen zoals plaspillen (Diuretica). Als de linkerboezem vergroot is, krijgt u tevens antistollingsmiddelen (Thrombolytica) om het risico van bloedstolsels in de boezem te verminderen. Bij ernstige mitralisinsufficiëntie is een operatie nodig om de klep te repareren of te vervangen (Hartklepvervanging (behandeling)). Als u een beschadigde hartklep hebt of als die is vervangen, gebruikt men vaak eenmalig antibiotica (Antibiotica) voorafgaand aan niet-steriele ingrepen om infecties te voorkomen. De vooruitzichten bij mitralisinsufficiëntie zijn goed als de behandeling begint voordat het hart ernstig beschadigd is geraakt.

Risicofactoren

Erfelijkheid

In sommige gevallen speelt erfelijkheid een rol

Risicofactoren afhankelijk van de oorzaak

Risicofactoren afhankelijk van de oorzaak

Leeftijd

Risicofactoren afhankelijk van de oorzaak

Geslacht

Risicofactoren afhankelijk van de oorzaak

Leefwijze

Risicofactoren afhankelijk van de oorzaak