menstruatiestoornissen

Artikelen over menstruatiestoornissen

Patiëntenbrief

Wat is menstruatie?

Vrouwen in de vruchtbare leeftijd worden ongeveer een keer per maand ongesteld. We noemen dit de menstruatie. Hoe ontstaat de menstruatie eigenlijk?

Wanneer u in de vruchtbare leeftijd komt, zorgen hormonen ervoor dat elke maand een eicel vrijkomt. Tegelijk wordt het slijmvlies aan de binnenkant van uw baarmoeder dikker. Wanneer de eicel wordt bevrucht, kan deze zich in het slijmvlies innestelen. Dan bent u zwanger. Als de eicel niet wordt bevrucht, dan worden de eicel en het slijmvlies afgestoten. U verliest dan wat bloed via de vagina.

naar boven

Geen menstruatie

Soms kan de menstruatie ineens maanden wegblijven. Bijna altijd heeft dit natuurlijke oorzaken en komt de menstruatie uiteindelijk vanzelf weer op gang. Hier staan de meest voorkomende oorzaken:

  • De eerste jaren dat een vrouw menstrueert komt het vaak voor dat de menstruatie onregelmatig is of wegblijft. Dat heeft met hormonale schommelingen te maken. Wanneer u al eens ongesteld bent geweest, werken uw eierstokken en baarmoeder goed. U hoeft zich dan geen zorgen te maken en kunt rustig afwachten.

  • Als de menstruatie wegblijft na onbeschermde seks, kan dat natuurlijk betekenen dat u zwanger bent. Doe dan eventueel een zwangerschapstest.

  • Ook in de laatste jaren van de vruchtbare leeftijd, vanaf ongeveer 45 jaar, komt het vaak voor dat de menstruatie onregelmatig wordt of wegblijft. Dit komt door hormonale schommelingen. Blijft de menstruatie langer weg, dan bent u mogelijk in de overgang. Vaak zijn er dan ook andere verschijnselen, zoals opvliegers, nachtelijk zweten of een droge vagina. Bij ongeveer de helft van de vrouwen is de menstruatie rond hun vijftigste gestopt. Sommige vrouwen komen al vroeg in de overgang, andere pas later. Wanneer de menstruatie een jaar lang is weggebleven weet u zeker dat u in de overgang bent.

  • Door sommige medicijnen kan de maandelijkse bloeding tijdelijk wegblijven. Bijvoorbeeld door:

    • medicijnen tegen somberheid (antidepressiva);

    • medicijnen tegen verwardheid (antipsychotica);

    • ‘de pil’(anticonceptie-pil). Tijdens het gebruik van maar ook na stoppen met de pil kan de menstruatie wegblijven. Vrijwel altijd komt de menstruatie weer binnen een halfjaar terug;

    • ‘de prikpil’ (‘de pil’ via een driemaandelijkse injectie). Hierbij kan de menstruatie lang, soms wel twee jaar, wegblijven;

    • het hormoonspiraaltje. Bij gebruik van een hormoonspiraaltje kan - ook na verwijdering - de menstruatie een paar maanden wegblijven.

  • Ook lichamelijke of geestelijke spanningen kunnen ervoor zorgen dat de menstruatie wegblijft, bijvoorbeeld bij:

    • stress of ingrijpende gebeurtenissen;

    • zeer intensieve sport (topsport);

    • eetproblemen, sterk afvallen of erg mager zijn.

naar boven

Adviezen

  • Als de menstruatie wegblijft en u zwanger zou kunnen zijn, doe dan een zwangerschapstest.

  • Als de menstruatie tijdens de vruchtbare leeftijd een tijdje uitblijft, betekent dat niet dat u niet meer vruchtbaar bent. De eisprong en menstruatie kunnen ieder moment weer op gang komen. Gebruik daarom bij het vrijen toch altijd een voorbehoedmiddel als u een zwangerschap wilt voorkomen. Alleen een condoom beschermt ook tegen seksueel overdraagbare aandoeningen (soa’s).

  • Als u veel last heeft van spanningen en stress, probeer dan na te gaan hoe dat komt. Vaak kunt u daar wel iets aan veranderen. Zijn er spanningen thuis of op het werk? Wordt er te veel van u gevraagd? Zijn er taken die beter verdeeld of problemen die opgelost moeten worden? Heeft u misschien iets ingrijpends meegemaakt? Bespreek dit dan eens met iemand die u goed kent of kom op het spreekuur om erover te praten.

  • Als heel intensief sporten (topsport) er mogelijk de oorzaak van is dat u niet menstrueert, bespreken we of het nodig is daar iets aan te doen. Het kan op zich geen kwaad als de menstruaties door het sporten tijdelijk wegblijven. U kunt overwegen wat minder intensief te sporten, dan komen de menstruaties meestal vanzelf weer op gang.

  • Als u erg mager bent, veel bent afgevallen of problemen heeft met eten, is het belangrijk om samen na te gaan hoe dit komt. Meestal komen de menstruaties vanzelf weer op gang wanneer u een gezond gewicht heeft. In onze praktijk kunnen we u helpen dit probleem aan te pakken.

  • Als u medicijnen gebruikt die de menstruatie kunnen tegenhouden, bespreken we of het mogelijk is om hiermee te stoppen. Eventueel kunt u op een ander medicijn overgaan.

naar boven

Medicijnen

Er bestaan geen medicijnen die de natuurlijke menstruaties kunnen opwekken. Als u de anticonceptiepil (‘de pil’) gebruikt, krijgt u wel elke maand een bloeding, maar dat is geen natuurlijke menstruatie.

naar boven

Hoe gaat het verder?

Als u met bepaalde medicijnen bent gestopt omdat ze de menstruatie tegenhouden, dan kan het belangrijk zijn om regelmatig te bespreken hoe het gaat.

Meestal wordt u vanzelf weer ongesteld, vaak binnen enkele maanden, soms pas na een jaar. Gebeurt dat niet, maak dan opnieuw een afspraak.

naar boven

Heeft u nog vragen?

Als u na het lezen van deze brief nog vragen heeft, dan kunt u daar bij een volgend contact op terugkomen.

naar boven

Patiëntenbrief

Normale menstruatie

Hormonen in uw bloed zorgen ervoor dat er iedere maand een eicel tot rijping komt. Het baarmoederslijmvlies wordt dikker zodat een bevruchte eicel zich kan innestelen.

Als de eicel niet wordt bevrucht, ontstaat er een bloeding waarbij eicel en slijmvlies worden afgestoten. We noemen dit de ‘menstruatie’, ook wel ‘ongesteldheid’ of ‘periode’.

De menstruatie komt (om de 21 tot 35 dagen). De hoeveelheid en de duur van het bloedverlies (2 tot 8 dagen) zijn bij iedere vrouw verschillend. Het patroon van uw menstruaties kan gedurende uw leven veranderen.

naar boven

Wat is onregelmatig vaginaal bloedverlies?

Bij onregelmatig bloedverlies is niet meer duidelijk wanneer de menstruatie begint en wanneer ze eindigt. Soms zijn de menstruaties niet alleen onregelmatig maar komt er ook meer bloed dan u gewend was.

naar boven

Hoe ontstaat het?

Vaak wordt er geen oorzaak gevonden. Waarschijnlijk werken de hormonen oestrogeen en progestageen dan minder regelmatig. Dit komt voor in perioden van hormonale veranderingen zoals in de puberteit en rond de overgang. Maar ook in de jaren daartussen komen hormonale schommelingen voor. Deze kunnen geen kwaad en gaan vaak vanzelf over.

Soms zijn er wel oorzaken aan te wijzen:

  • Onregelmatig bloedverlies kan een bijwerking zijn vanmedicijnen. Bijvoorbeeld medicijnen (zoals ‘de pil’) waarin oestrogeen of progestageen zit. Ook corticosteroïde-injecties of -tabletten (prednison) kunnen soms onregelmatige menstruaties geven.

  • Ook een koperhoudend of hormoon afgevend spiraaltje kan met name in de eerste maanden onregelmatig bloedverlies geven. Als u het spiraaltje al een tijdje zonder problemen gebruikt, dan is het onwaarschijnlijk dat u hierdoor ineens onregelmatig bloedverlies krijgt.

  • Onregelmatig bloedverlies kan ook een teken zijn van een dreigende miskraam of buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

Soms heeft het bloedverlies een andere oorzaak, zoals

  • Een ontstekingvan de baarmoedermond (bijvoorbeeld door een chlamydia-infectie)

  • Een afwijking aan debaarmoedermond; bijvoorbeeld een slijmvliesbobbeltje (poliep); of afwijkende cellen die op een voorstadium van baarmoederhalskanker kunnen wijzen. Die cellen kunnen met een uitstrijkje van de baarmoedermond worden onderzocht.

  • Een afwijking in debaarmoederholte; bijvoorbeeld een slijmvliesbobbeltje (poliep); deze kan op een echo worden herkend en is meestal goedaardig. Zelden is de afwijking van het slijmvlies kwaadaardig.

naar boven

Adviezen

Het kan nuttig zijn om een menstruatiekalender (of -dagboek) bij te houden. Daarin noteert u per dag of u bloed verliest (en hoeveel), of u ‘de pil’ of andere medicijnen hebt gebruikt, en of u seks hebt gehad. Dan wordt het patroon van uw menstruaties vaak duidelijker en kunnen we beter zien waar het bloedverlies mee samenhangt. Het is handig om de kalender samen te bekijken op het spreekuur. Het geeft vaak nuttige informatie en helpt bij de bespreking van dit probleem.

naar boven

Medicijnen

Als we geen oorzaak vinden voor het onregelmatige bloedverlies, dan kunt u overwegen de anticonceptiepil te gaan gebruiken. Met de pil wordt het bloedverlies meestal weer regelmatig. Ook wordt het bloedverlies meestal minder. Na drie tot zes maanden kunt u weer proberen hoe het zonder de pil gaat.

Soms komt het gek genoeg juist door ‘de pil’ dat u onregelmatig bloedverlies krijgt. U kunt dan een andere pil proberen om te kijken of het bloedverlies dan regelmatiger wordt.

naar boven

Hoe gaat het verder?

Onregelmatig bloedverlies komt meestal door hormonale schommelingen. Deze kunnen geen kwaad en gaan vaak vanzelf over. Als u er veel last van heeft, kunt u ‘de pil’ gaan gebruiken.

Heeft u wisselende seksuele contacten of is de menstruatie na drie maanden nog onregelmatig, dan is het verstandig te controleren of andere oorzaken een rol spelen. Bijvoorbeeld een infectie of een afwijking aan de baarmoedermond.

Wanneer u maandenlang veel bloed bij de menstruaties verliest, kunt u bloedarmoede krijgen. Met een bloedtest kunnen we dit controleren.

Maak opnieuw een afspraak:

  • als u na drie maanden nog veel last heeft van onregelmatig bloedverlies;

  • als het bloedverlies steeds meer wordt;

  • als u er pijn of koorts bij krijgt;

  • of als u ongerust blijft.

naar boven

Heeft u nog vragen?

Als u na het lezen van deze brief nog vragen heeft, dan kunt u daar bij een volgend contact op terugkomen.

naar boven

Patiëntenbrief

Normale menstruaties

Hormonen in uw bloed zorgen ervoor dat er iedere maand een eicel tot rijping komt. Het baarmoederslijmvlies wordt dikker zodat een bevruchte eicel zich kan innestelen.

Als de eicel niet wordt bevrucht, ontstaat er een bloeding waarbij eicel en slijmvlies worden afgestoten. We noemen dit de ‘menstruatie’, ook wel ‘ongesteldheid’ of ‘periode’.

De menstruatie komt (om de 21 tot 35 dagen). De hoeveelheid en de duur van het bloedverlies (2 tot 8 dagen) zijn bij iedere vrouw verschillend. Het patroon van uw menstruaties kan gedurende uw leven veranderen.

naar boven

Wat is overvloedig vaginaal bloedverlies?

Bij overvloedig bloedverlies verliest u langer of meer bloed dan u gewend bent. U merkt dat u uw maandverband of tampon vaak, bijvoorbeeld ook ’s nachts moet verschonen. Het maandverband of de tampon is dan steeds doordrenkt of gaat zelfs lekken. Soms heeft u dubbele bescherming nodig (maandverband en tampons). Ook bij het verwisselen van uw maandverband of tampon kunt u veel bloed verliezen. Soms verliest u ook grote stolsels. Het kan samengaan met buikpijn. Het bloedverlies kan zo hevig zijn dat het u erg hindert in uw dagelijkse bezigheden.

naar boven

Hoe ontstaat het?

Voor overvloedig vaginaal bloedverlies tijdens de menstruatie is bij meer dan de helft van de vrouwen geen oorzaak te vinden. Waarschijnlijk werken de hormonen oestrogeen en progestageen dan minder regelmatig. Dit komt vooral voor in perioden van hormonale veranderingen zoals in de puberteit en rond de overgang. Maar ook in de jaren daartussen komen hormonale schommelingen voor. Deze kunnen geen kwaad en gaan vaak vanzelf over.

Soms zijn er wel oorzaken aan te wijzen:

  • Een vleesboom (myoom): dit is een goedaardige verdikking van spierweefsel in de baarmoederwand. Soms is een echo nodig om een myoom aan te tonen.

  • Een poliep: dit is een meestal goedaardig slijmvliesbobbeltje aan de binnenkant van de baarmoederholte. Met een echo is dit vaak te zien.

  • Een koperhoudend spiraaltje: hierdoor verliest u meer bloed en duurt de menstruatie langer (meer dagen bloedverlies) (Als u het spiraaltje al een tijdje zonder problemen gebruikt, dan is het onwaarschijnlijk dat u hierdoor ineens overvloedige menstruaties krijgt). Ook een hormoon afgevend spiraaltje kan in de eerste maanden wat meer bloedverlies geven.

  • De bijwerking van medicijnen kunnen soms overvloedig bloedverlies geven. Bijvoorbeeld medicijnen (zoals ‘de pil’) waarin oestrogeen of progestageen zit. Ook door corticosteroïde-injecties of -tabletten (prednison) of door bloedverdunnende medicijnen kan het bloedverlies toenemen.

  • Stollingsafwijkingen: Het komt zelden voor, maar soms kan iemand een afwijking in het bloed hebben waardoor het bloed te dun blijft. Het stolt niet goed. Zo’n stollingsafwijking kan ook heftige menstruaties geven. Heeft u een stollingsafwijking, dan ziet u ook andere verschijnselen ontstaan zoals snel blauwe plekken en lang bloedende wondjes.

naar boven

Adviezen

Het kan nuttig zijn om een menstruatiekalender bij te houden. Daarin noteert u per dag of u bloed verliest en hoeveel. Het is handig om de kalender samen te bekijken op het spreekuur. Het geeft vaak nuttige informatie en helpt bij de bespreking van dit probleem.

naar boven

Medicijnen

Overvloedig bloedverlies tijdens de menstruatie is vervelend maar kan meestal geen kwaad. Als u er veel last van heeft, kunt u voor een behandeling kiezen. We bespreken welke behandelingen mogelijk zijn en kijken dan welke het beste bij u past.

Als er geen oorzaak is gevonden:

  • Heeft u géén bezwaar tegen hormonen of een voorbehoedmiddel, dan kunt u:voor een hormoon afgevend spiraaltje kiezen of voor de anticonceptiepil (‘de pil’) Hierdoor worden de menstruaties meestal minder pijnlijk en hevig en duren ze minder lang.

  • Heeft u bezwaar tegen hormonen of een voorbehoedmiddel, dan kunt u in de eerste 3 dagen van de menstruatie:- een NSAID slikken (bijvoorbeeld ibuprofen 3-4 keer per dag 400- 600 mg). Dit zijn pijnstillers die de hoeveelheid bloedverlies in de baarmoeder kunnen verminderen.- of: tabletten met tranexaminezuur slikken (3 keer per dag 1000 mg). Tranexaminezuur helpt bij de stolling waardoor u al na enkele uren minder bloed verliest.

Heeft u een koperhoudend spiraal,dan kunt u overwegen deze te laten verwijderen. Als u het spiraal laat verwijderen, kunt u daarna kiezen tussen:

  • de anticonceptiepil (‘de pil’)

  • een hormoon afgevend spiraaltje

  • of NSAIDs.

Als een myoom mogelijk de oorzaak is, dan kunt u kiezen tussen:

  • de anticonceptiepil (‘de pil’)

  • eventueel een hormoon afgevend spiraaltje

  • tabletten met tranexaminezuur

  • of een progestageen-pil: (kuur van 3 maanden)

Bij acuut hevig bloedverlies krijgt u gedurende 10 dagen één keer per dag 10 mg progestageen. Hiermee neemt het bloedverlies binnen twee dagen sterk af. Daarna overleggen we of u doorgaat met de pil.

naar boven

Hoe gaat het verder?

Als u maandenlang bij de menstruaties veel bloed verliest, kan bij u bloedarmoede ontstaan. Met een bloedtest is dit te controleren.

Als u start met medicijnen tegen overvloedig vaginaal bloedverlies, dan kunt u na drie tot zes maanden overwegen hiermee te stoppen om te kijken hoe het zonder medicijnen gaat.

Kom weer op het spreekuur:

  • als u na drie maanden nog veel last heeft van overvloedig bloedverlies bij de menstruaties

  • als u een myoom heeft (controle na drie tot zes maanden)

  • als het bloedverlies toeneemt

  • of als u ongerust bent.

naar boven

Heeft u nog vragen?

Als u na het lezen van deze brief nog vragen heeft, dan kunt u daar bij een volgend contact op terugkomen.

naar boven

Patiëntenbrief

Normale menstruaties

Hormonen in uw bloed zorgen ervoor dat er iedere maand een eicel tot rijping komt. Het baarmoederslijmvlies wordt dikker zodat een bevruchte eicel zich kan innestelen.

Als de eicel niet bevrucht wordt, ontstaat er een bloeding waarbij eicel en slijmvlies worden afgestoten. We noemen dit de ‘menstruatie’, ook wel ‘ongesteldheid’ of ‘periode’.

De menstruatie komt om de 21 tot 35 dagen. De hoeveelheid bloedverlies en de duur van het bloedverlies (2 tot 8 dagen) zijn bij iedere vrouw verschillend. Het patroon van uw menstruaties kan gedurende uw leven veranderen.

naar boven

Wat is tussentijds vaginaal bloedverlies?

We spreken van tussentijds bloedverlies, wanneer u op onverwachte momenten, tussen uw normale menstruaties door, bloed verliest. Soms is daardoor niet meer echt duidelijk wat nu de normale menstruatie is en wat het tussentijds bloedverlies is.

naar boven

Hoe ontstaat het?

Bij ruim de helft van de vrouwen wordt geen oorzaak gevonden voor tussentijds bloedverlies.

Tussentijds bloedverlies op vaste dagen wordt meestal veroorzaakt door schommelingen in de hoeveelheid hormonen in uw bloed. Waarschijnlijk werken de hormonen oestrogeen en progestageen dan minder regelmatig. Dit kan geen kwaad en gaat vaak vanzelf over.

Tussentijds bloedverlies op wisselende dagen (bijv. na het vrijen) kan worden veroorzaakt door

  • de bijwerking vanmedicijnen: bijvoorbeeld medicijnen zoals ‘de pil’ waarin oestrogeen of progestageen zit. Vooral bij rokers kan ‘de pil’ tussentijds bloedverlies geven. Ook corticosteroïde-injecties of -tabletten (prednison) geven soms tussentijds bloedverlies.

  • een spiraaltje: dit kan vooral in de eerste maanden tussentijds bloedverlies geven.

  • een ontstekingvan de baarmoedermond (bijvoorbeeld door een chlamydia-infectie)

Soms heeft tussentijds bloedverlies een andere oorzaak zoals:

  • een afwijking aan debaarmoedermond; bijvoorbeeld een slijmvliesbobbeltje (poliep); of afwijkende cellen die op een voorstadium van baarmoederhalskanker kunnen wijzen. Die cellen kunnen met een uitstrijkje van de baarmoedermond worden onderzocht.

  • een afwijking in debaarmoederholte; bijvoorbeeld een slijmvliesbobbeltje (poliep); deze kan op een echo worden herkend en is meestal goedaardig. Zelden is de afwijking van het slijmvlies kwaadaardig.

naar boven

Adviezen

Soms helpt het een menstruatie kalender (of -dagboek) bij te houden, bijvoorbeeld om vast te stellen of u op vaste of op wisselende dagen bloed verliest. In het dagboek noteert u per dag of u bloed verliest en hoeveel. Schrijf ook op of u de anticonceptiepil heeft geslikt en of het bloedverlies tijdens of na seks ontstond.

naar boven

Medicijnen

Als we geen oorzaak voor het tussentijds bloedverlies vinden, dan kunt u overwegen de anticonceptiepil te gaan gebruiken. Met de pil houdt het tussentijds bloedverlies meestal op.

Na drie tot zes maanden kunt u weer proberen hoe het zonder de pil gaat.

Soms komt het gek genoeg juist door ‘de pil’ dat u tussentijds bloedverlies krijgt. U kunt dan een andere anticonceptiepil proberen om te kijken of het dan wel ophoudt.

naar boven

Hoe gaat het verder?

Als er geen afwijking is gevonden, dan wordt het tussentijds bloedverlies waarschijnlijk door hormonale schommelingen veroorzaakt. Deze kunnen geen kwaad en gaan vaak vanzelf over.

Heeft u wisselende seksuele contacten of houdt het tussentijds bloedverlies langer dan drie maanden aan, dan is het verstandig te onderzoeken of u een infectie heeft. Bijvoorbeeld een infectie met chlamydia. Dit is een bacterie die door seksueel contact wordt overgedragen.

Vaak wordt er ook een uitstrijkje van de baarmoedermond gemaakt.

Als blijkt dat u een seksueel overdraagbare aandoening (soa) heeft, bijvoorbeeld een chlamydia infectie, dan krijgt u medicijnen om de infectie te bestrijden. Uw seksuele partner(s) moet dan ook worden onderzocht en behandeld.

Als er bij een uitstrijkje afwijkende cellen worden gevonden, dan is verder onderzoek noodzakelijk.

Maak opnieuw een afspraak

  • als u na 3 maanden nog steeds last heeft van tussentijds bloedverlies

  • als het bloedverlies steeds meer wordt

  • als u er pijn bij krijgt

  • of als u ongerust blijft.

naar boven

Heeft u nog vragen?

Als u na het lezen van deze brief nog vragen heeft, dan kunt u daar bij een volgend contact op terugkomen.

naar boven

Medische encyclopedie

Vaginale bloeding die losstaat van de menstruatie

Normaal gesproken treedt vaginaal bloedverlies alleen tijdens de menstruatie op. Bloedingen daarbuiten zijn niet normaal.

De oorzaken

Lichte bloedingen tussen de menstruaties in, ook wel spotting genoemd, zijn normaal in de eerste maanden van pilgebruik of na overschakeling op een andere soort pil. Spotting bij pilgebruik wordt veroorzaakt doordat het baarmoederslijmvlies erg dun is. Dit kan geen kwaad, de pil is nog steeds werkzaam als voorbehoedmiddel, mits goed geslikt en niet vergeten. Bloedverlies tussen de menstruaties door tot zes weken na het plaatsen van een koperhoudend spiraaltje, en tot drie tot zes maanden na het plaatsen van een progesteronhoudend spiraaltje, komt nogal eens voor en is geen reden voor ongerustheid.

Bloedverlies in aansluiting op gemeenschap kan duiden op een aandoening van de baarmoederhals, zoals een infectie met chlamydia, een poliep, of zeer zelden, baarmoederhalskanker (Baarmoederhalskanker).

Abnormale bloedingen die geen verband houden met geslachtsgemeenschap of anticonceptie, kunnen het gevolg zijn van een poliep (Baarmoederpoliep) of vleesbomen (Vleesbomen). Bloedverlies uit de baarmoeder kan ook aan het begin van de zwangerschap optreden en soms op een miskraam duiden (Miskraam). Een bloeding langer dan een jaar na de menopauze (Bloedverlies na de menopauze) wordt soms veroorzaakt doordat de slijmvliezen van de vagina en baarmoeder dun en kwetsbaar zijn geworden. Wel is het dan raadzaam onderzoek te laten verrichten om baarmoederkanker (Baarmoederkanker) uit te sluiten.

Aarzel niet om bij abnormaal bloedverlies uw huisarts te bezoeken.

De diagnose

Uw arts zal aan u vragen wanneer het abnormale bloedverlies is opgetreden. Vaak zal een gynaecologisch onderzoek plaatsvinden. Mogelijke onderzoeken zijn: een uitstrijkje (Het uitstrijkje (Pap-test) (test)) om een voorstadium van baarmoederhalskanker op te sporen; een kweek om een chlamydia-infectie (Eileiderontsteking ten gevolge van Chlamydia) uit te sluiten. Deze twee onderzoeken zijn vooral belangrijk bij bloedverlies na gemeenschap. Een ander onderzoek is een echo (Echografie (echoscopie)) om de dikte van het baarmoederslijmvlies en de vorm van de baarmoederholte te bekijken. Ook de eierstokken worden hierbij beoordeeld. Een hysteroscopie (Hysteroscopie (test en behandeling)) en watercontrastechoscopie zijn onderzoeken die informatie geven over de binnenkant van de baarmoeder, de baarmoederholte.

De behandeling is afhankelijk van de oorzaak voor het abnormale bloedverlies.

Risicofactoren

Leeftijd
Risicofactoren afhankelijk van de oorzaak
Geen factor van betekenis
Leefwijze
Risicofactoren afhankelijk van de oorzaak
Erfelijkheid
Geen factor van betekenis

Medische encyclopedie

Het uitblijven van de menstruatie gedurende minstens 6 maanden bij vrouwen die normaal gesproken wel zouden menstrueren

Er zijn twee soorten amenorroe: primaire en secundaire. Primaire amenorroe betekent dat een meisje van zestien nog nooit ongesteld is geweest. Het is normaal dat menstruaties wegblijven tijdens de zwangerschap, gedurende een paar maanden na de bevalling, tijdens het geven van borstvoeding, soms na het stoppen van de anticonceptiepil, en blijvend na de menopauze. Als de menstruatie in een andere situatie minstens zes maanden stopt, is er secundaire amenorroe.

De oorzaken

De oorzaak van amenorroe is vaak een verstoord evenwicht van de vrouwelijke geslachtshormonen. Deze verstoring kan het gevolg zijn van stress of depressiviteit. Fanatiek sporten of sterk of plotseling gewichtsverlies (zie Anorexia nervosa) kan ook een aanleiding zijn. Bij atletes, turnsters en balletdanseressen is dit vaak de oorzaak.

Primaire amenorroe kan een kenmerk zijn van vertraagde puberteit (zie Abnormale puberteit bij vrouwen), en kan als oorzaak een chromosoomafwijking hebben. Als de menstruatie in de puberteit uitblijft, kan dat ook komen doordat het maagdenvlies geen opening heeft en het menstruatiebloed het lichaam dus niet kan verlaten. Bij een enkele vrouw is de baarmoeder niet aangelegd en vanaf de geboorte afwezig, waardoor zij niet menstrueert. Secundaire amenorroe kan in zeldzame gevallen het gevolg zijn van een aandoening aan de hypofyse, zoals een gezwel (zie Prolactinoom). Vaker is er sprake van vroegtijdige menopauze, waarbij de menstruatie al voortijdig geheel uitblijft. Andere oorzaken zijn aandoeningen van de eierstokken, zoals het polycysteus-ovariumsyndroom (Polycysteus-ovariumsyndroom (PCO)) en behandelingen zoals chemotherapie (Chemotherapie (behandeling)) en bestraling (Radiotherapie (bestraling) (behandeling)), waardoor de eierstokken geen hormonen meer aanmaken. Ook kunnen de wanden van de baarmoeder met elkaar verkleefd zijn na een curettage, waardoor geen menstruatie optreedt (syndroom van Asherman).

De behandeling

Als amenorroe een paar maanden na het stoppen met de pil, tijdens de zwangerschap of borstvoeding optreedt, is geen behandeling nodig. Meestal komt de menstruatie vanzelf op gang. Bij amenorroe in een andere situatie is soms onderzoek wenselijk. Uw arts zal een aantal dingen aan u vragen en misschien een zwangerschapstest doen. Bloedonderzoek waarbij hormoongehalten worden gemeten, is mogelijk. Soms is een echo van de baarmoeder en de eierstokken zinvol. Een CT-scan of MRI-scan () van de hypofyse wordt alleen bij bepaalde hormoonafwijkingen gemaakt.

Als een meisje op zestienjarige leeftijd nog niet heeft gemenstrueerd, vindt verder onderzoek plaats. Zijn haar borsten nog niet ontwikkeld, dan kan er sprake zijn van een (vaak familiair voorkomende) zeer late puberteitsontwikkeling of van hypogonadisme. Verder onderzoek is dan nodig. De uitkomsten van dit onderzoek bepalen de behandeling.

Risicofactoren

Leeftijd
Komt tussen de puberteit en de menopauze voor
Stress, fanatiek sporten en een te laag of te hoog gewicht zijn risicofactoren
Erfelijkheid
Soms als gevolg van een chromosoomafwijking
Leefwijze
Stress, fanatiek sporten en een te laag of te hoog gewicht zijn risicofactoren

Medische encyclopedie

De menstruaties zijn heviger dan normaal en duren langer

Sommige vrouwen hebben een zwaardere menstruatie dan andere. Duurt deze langer dan zeven dagen, is meer dan normaal maandverband- of tampongebruik nodig, of zitten er grote bloedstolsels in, dan noemen we dit menorragie. Soms gaat menorragie gepaard met een zeurende pijn in de onderbuik. De menstruatie kan ook onregelmatig zijn (zie Onregelmatige menstruatie). Ernstige bloedingen kunnen tot bloedarmoede (zie Anemie) leiden, wat klachten kan geven van vermoeidheid of een licht gevoel in het hoofd. Ongeveer één op de twintig vrouwen heeft menorragie. Deze klachten komen vaker voor bij vrouwen in de overgang.

De oorzaken

Zware menstruatie kan door verschillende aandoeningen van de baarmoeder worden veroorzaakt, zoals vleesbomen of poliepen. Ook bij een koperhoudend spiraaltje zijn menstruaties soms wat zwaarder of langduriger. Een eenmalige zware, verlate ongesteldheid kan op een miskraam duiden. Baarmoederkanker (Baarmoederkanker) geeft meestal andere klachten zoals bloedverlies na de menopauze. Menorragie kan het gevolg zijn van een hormoonstoornis, zoals hypothyreoïdie. Vrouwen met overgewicht hebben vaker last van menorragie. Soms is er geen duidelijk aanwijsbare oorzaak. Als u altijd zware menstruatie hebt gehad, hoeft u zich geen zorgen te maken.

De diagnose

Uw huisarts zal uw klachten bespreken en vaak een inwendig onderzoek verrichten. In aansluiting daarop wordt als dat nodig is aanvullend onderzoek verricht, waarbij soms een uitstrijk, een kweek of een onderzoek naar bloedarmoede plaatsvindt. Naargelang de oorzaak zal de huisarts adviezen of medicatie geven. Als de huisarts het probleem niet onder controle krijgt of als er sprake is van bloedverlies na de menopauze, dan zal hij/zij vaak een echo laten maken of verwijzen naar een gynaecoloog. Met een echo kunnen onder meer vleesbomen of poliepen worden aangetoond. Een gynaecoloog kan een hysteroscopie verrichten, waarbij hij/zij met een kijkbuis via de vagina en de baarmoederhals de baarmoederholte onderzoekt. Zo nodig neemt hij wat baarmoederslijmvlies weg voor nader onderzoek (zie Endometriumbiopsie).

De behandeling

De behandeling hangt af van de oorzaak, uw leeftijd en de ernst van het bloedverlies. Vaak kan met hormoonbehandeling of met non-steroïde ontstekingsremmers (zie NSAID’s, NSAID’s ) de bloeding tot acceptabele proporties worden teruggebracht. Poliepen of vleesbomen in de baarmoederholte kunnen veelal worden weggehaald, waarna het bloedverlies bijna altijd minder wordt. Hebt u een spiraaltje, dan kunt u een ander voorbehoedmiddel overwegen. Bent u te zwaar, probeer dan af te vallen.

Blijven de klachten ondanks behandelingen met medicijnen bestaan, dan is een spiraaltje met het hormoon progesteron te overwegen, zoals het Mirena-spiraal. Ook operatieve behandelingen om het baarmoederslijmvlies te verwijderen, zijn mogelijk. Een baarmoederverwijdering (zie Hysterectomie) is vaak pas de laatste keuze.

Risicofactoren

leeftijd
Komt vooral voor boven de 40
Geen factor van betekenis
Leefwijze
Overgewicht vormt een risicofactor
Erfelijkheid
Geen factor van betekenis

Medische encyclopedie

Grote verschillen in de cyclusduur; van de eerste bloedingsdag tot de volgende eerste bloedingsdag

De menstruatie of ongesteldheid begint in de puberteit en stopt in de overgang met de menopauze. De gemiddelde cyclus duurt 28 dagen, maar menstruaties kunnen ook elke 24 dagen of elke 35 dagen optreden. Na de puberteit menstrueren de meeste vrouwen regelmatig met steeds ongeveer eenzelfde aantal dagen tussen de ongesteldheden in, maar sommige vrouwen menstrueren hun hele leven onregelmatig. Een menstruatiebloeding duurt meestal twee tot zeven dagen, gemiddeld vijf dagen.

De oorzaken

Wisselingen in de duur van de menstruatiecyclus zijn meestal het gevolg van een tijdelijk verstoord hormonaal evenwicht. Vaak komen in de puberteit de eerste menstruaties onregelmatig. In de eerste paar maanden na de bevalling en in de periode voor de menopauze is de menstruatiecyclus ook vaak onregelmatig.

Ook factoren zoals stress, depressie en ernstige of een chronische ziekte kunnen een oorzaak zijn van een verstoord hormonaal evenwicht, en daarmee van onregelmatige menstruaties. Fanatiek sporten en sterk gewichtsverlies (zie Anorexia nervosa) komen ook nogal eens voor als oorzaak.

Zo nu en dan is een onregelmatige menstruatie het gevolg van een aandoening van de eierstokken of de baarmoeder. Vooral het polycysteus-ovariumsyndroom (Polycysteus-ovariumsyndroom (PCO)), waarbij de geslachtshormonen niet in evenwicht zijn, kan de menstruaties verstoren.

Soms zorgt een niet bekende zwangerschap voor onregelmatige vaginaal bloedverlies, die men dan voor een menstruatiebloeding aanziet. Soms kan een verlate, zware ongesteldheid zelfs het gevolg zijn van een miskraam (Miskraam). Bij een te late menstruatiebloeding in combinatie met hevige buikpijn is het verstandig de huisarts te raadplegen als u zwanger zou kunnen zijn, omdat het dan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kan zijn (Buitenbaarmoederlijke zwangerschap). Nogal eens blijft de oorzaak van onregelmatige menstruaties onduidelijk.

De behandeling

Onregelmatige menstruaties als gevolg van normale hormoonwisselingen in de puberteit of na een bevalling worden meestal vanzelf regelmatig. Bij vrouwen die de overgang naderen, zijn onregelmatige bloedingen de voorbode van het uiteindelijk helemaal wegblijven van de menstruaties. In deze situaties is behandeling vrijwel nooit noodzakelijk. Als de klachten aanhouden en ongemak in het dagelijks leven geven, kan de arts medicijnen voorschrijven om de menstruaties regelmatig te laten komen – voor jonge vrouwen vaak de anticonceptiepil. Voor vrouwen die bijna in de overgang zijn, zijn er andere hormoonbehandelingen, hoewel ook de anticonceptiepil dan vaak een goede oplossing biedt (Hormoonsubstitutie bij oestrogeendeficiëntie).

Als er geen aanwijsbare reden is voor de onregelmatige bloedingen, is onderzoek naar de oorzaak mogelijk. Voorbeelden van onderzoek zijn: een zwangerschapstest, bloedonderzoek om het hormoongehalte te meten en een echo (Echografie (echoscopie)) om eierstokken en baarmoeder te bekijken. Als er een oorzaak wordt ontdekt, wordt na behandeling de menstruatie in de meeste situaties weer regelmatig.

Risicofactoren

Leeftijd
Komt vooral voor in de puberteit en de overgang
Geen factor van betekenis
Leefwijze
Stress, fanatiek sporten en een te laag of te hoog gewicht vormen risicofactoren
Erfelijkheid
Geen factor van betekenis

U bevindt zich hier:

U gebruikt een verouderde webbrowser, wij raden u aan over te schakelen naar een van onderstaande moderne internetbrowsers.