U gebruikt een verouderde webbrowser, wij raden u aan over te schakelen naar een van onderstaande moderne internetbrowsers.

Oogontsteking

Artikelen over oogontsteking

Oogontsteking

Patiëntenfolder

Wat is het?

Het oogwit en de binnenkant van de oogleden zijn bekleed met een dun laagje weefsel, dat we bindvlies noemen.

Bij een oogontsteking is meestal dit bindvlies ontstoken. De binnenkant van de oogleden wordt diep rood en ook het oogwit wordt rood. Er kan slijm of pus aan de binnenkant van de oogleden zitten. Daardoor kunnen de oogleden aan elkaar vastplakken. Vooral 's morgens als u wakker wordt, zijn uw ogen dan moeilijk te openen.

Een oogontsteking geeft een branderig gevoel in een of beide ogen. U kunt het gevoel hebben alsof er een vuiltje of zandkorreltje in uw oog zit. De ogen kunnen tranen en jeuken.

naar boven

Waardoor komt het?

Meestal wordt een oogontsteking veroorzaakt door een virus of bacterie. Daarnaast kan overgevoeligheid een rol spelen, zoals bij hooikoorts. Het kan ook zijn dat uw ogen overgevoelig zijn voor bepaalde soorten make-up. Onhygiënisch omgaan met contactlenzen vergroot de kans op oogontsteking. Ook lenzen te lang inhouden is niet goed. In de (hoogte)zon of in lasstralen kijken, zonder uw ogen te beschermen, kan eveneens een ontsteking geven.

naar boven

Kan het kwaad?

Een oogontsteking kan veel pijn veroorzaken, maar is zelden gevaarlijk. Meestal is het binnen een week vanzelf genezen. Als de ontsteking het gevolg is van overgevoeligheid of een allergie, kan de ontsteking blijven bestaan zolang er contact is met de stof waarvoor u overgevoelig bent.

naar boven

Wat kunt u er zelf aan doen?

  • Als de oogleden aan elkaar vastgeplakt zitten, kunt u ze losweken en schoonmaken met een watje of gaasje dat u nat maakt met gewoon kraanwater. Strijk altijd van de buitenste naar de binnenste ooghoek.

  • Het is niet goed om contactlenzen te dragen als een oog ontstoken is. Doe uw lenzen pas weer in als de ontsteking helemaal over is.

  • Gebruik geen oogmake-up als een oog ontstoken is. Make-up kan een oogontsteking veroorzaken èn de genezing vertragen.

  • In sommige situaties is bescherming nodig om een oogontsteking te voorkomen. Gebruik een speciale hoogtezonbril als u onder de hoogtezon gaat en zet een zonnebril op als u lang in de felle zon bent. Bij het lassen moet u altijd een lasbril dragen.

naar boven

Wanneer naar de huisarts?

U moet direct contact opnemen met de huisarts:

  • als u opeens slecht ziet en knipperen niet helpt;

  • als uw oog erg pijnlijk is.

Neem contact op met uw huisarts:

  • als er iets in uw oog zit wat u er niet uit krijgt;

  • als de oogontsteking na drie dagen nog niet minder is geworden;

  • als u vermoedt dat overgevoeligheid of allergie een rol speelt;

  • als het hele oogwit rood ziet.

Wanneer er andere verschijnselen zijn waarover u zich zorgen maakt, overleg dan met uw huisarts.

naar boven

Tekst
Nederlands Huisartsen Genootschap, 2011

Patientenbrieven over oogontsteking

Patiëntenbrief

Wat is een chalazion?

Een chalazion is een verstopt geraakt kliertje aan de binnenzijde van het ooglid. Een chalazion ontstaat geleidelijk en kan lang blijven bestaan.

naar boven

Wat zijn de verschijnselen?

Er ontstaat een pijnloze zwelling in het ooglid. De zwelling is eerst rood, later grijs en voelt hard aan. Het bobbeltje kan enkele millimeters tot een centimeter groot worden. Een groot chalazion kan op het oog drukken of in de weg zitten en daardoor het zicht belemmeren. Heel soms breekt de zwelling door naar de binnenzijde van het ooglid. Er komt dan witte talg uit.

naar boven

Hoe ontstaat het?

De uitgang van de talgklier raakt verstopt, bijvoorbeeld door een propje ingedroogd huidsmeer (talg). Daarna hoopt de talg zich op, en ontstaat er een bobbeltje. Als er bacteriën bij komen kan de klier ontstoken raken en kan het ook pijn gaan doen.

naar boven

Adviezen

U kunt enkele malen per dag gedurende vijf tot tien minuten een warm nat washandje op het oog leggen of een warme douche nemen. Mogelijk kan het chalazion dan gemakkelijker doorbreken. Maar het is niet bewezen dat dit helpt. Het is ook niet bekend of en hoe u het ontstaan van een chalazion kunt voorkomen.

naar boven

Behandeling

Een chalazion kan geen kwaad en hoeft op zich niet behandeld te worden. Als u er veel last van heeft, bijvoorbeeld omdat het pijn doet of u er hinder van heeft bij het zien, of omdat u het chalazion lelijk vindt, dan kunt u het laten verwijderen. Ook een injectie met corticosteroïden (bijnierschorshormoon) in het chalazion kan helpen de klachten te verminderen.

naar boven

Hoe gaat het verder?

Een klein chalazion gaat soms vanzelf over. Als het weinig klachten geeft, kunt u afwachten of het vanzelf verdwijnt. Maar meestal is een chalazion blijvend. Na verwijdering van een chalazion kan er op een andere plaats een nieuwe ontstaan.

naar boven

Heeft u nog vragen?

Als u na het lezen van deze brief nog vragen heeft, dan kunt u daar bij een volgend contact op terugkomen.

naar boven

Tekst
Nederlands Huisartsen Genootschap, 2011

Patiëntenbrief

Wat is een strontje?

Een strontje (hordeolum) is een ontsteking van een zweetklier of een talgklier in het ooglid. De ontsteking ontstaat plotseling.

naar boven

Wat zijn de verschijnselen?

Er ontstaat een (rode) soms pijnlijke zwelling aan de binnen- of buitenzijde van het ooglid, dicht bij de rand van het ooglid. Vaak wordt dit een puistje met een puskopje. Zodra het puistje doorbreekt, is de pijn over.

naar boven

Hoe ontstaat het?

De uitgang van een zweet- of talgkliertje kan verstopt raken. Bacteriën kunnen in het kliertje terechtkomen. Deze bacteriën vermenigvuldigen zich en veroorzaken een ontsteking.

naar boven

Adviezen

Houd een schoon washandje onder de warme kraan, en leg dit een paar keer per dag gedurende vijf tot tien minuten op het ooglid. Wanneer de huid week is, kan het puistje gemakkelijker doorbreken. U mag er niet in knijpen of op drukken.

naar boven

Medicijnen

Medicijnen zijn over het algemeen niet nodig.

naar boven

Hoe gaat het verder?

Meestal breekt het puistje na enkele dagen vanzelf open, waarna het indroogt en geneest.

Als de roodheid, pijn en zwelling niet afnemen of zelfs toenemen, kom dan opnieuw naar de praktijk Soms wordt het abcesje dan opengemaakt. Eventueel krijgt u antibiotica-zalf.

naar boven

Heeft u nog vragen?

Als u na het lezen van deze brief nog vragen heeft, dan kunt u daar bij een volgend contact op terugkomen.

naar boven

Tekst
Nederlands Huisartsen Genootschap, 2011

Encyclopedie over oogontsteking

Medische encyclopedie

Ontsteking van enig deel van het uveale traject, een groep samenhangende structuren in het oog

De uvea bestaat uit verscheidene samenhangende structuren: de iris (het gekleurde deel van het oog), het ciliair lichaam (een kringspier achter de iris) en het vaatvlies (een weefsellaag die het lichtgevoelige netvlies ondersteunt). De aandoening kan de iris en/of het ciliair lichaam treffen (cyclitis of iritis) of het vaatvlies (chorioïditis). Als de afwijking niet wordt behandeld, kan het gezichtsvermogen ernstig worden aangetast.

De oorzaken

Uveïtis wordt meestal veroorzaakt door een auto-immuunstoornis, waarbij het lichaam de eigen weefsels aanvalt, zoals juveniele reumatoïde artritis. Er kan verband bestaan met algemene ontstekingen, zoals spondylitis en sarcoïdose. De aandoening kan zich ook voordoen bij infectieziekten, waaronder tuberculose en syfilis.

De symptomen

Bij uveïtis kan slechts één oog aangetast zijn. Bij iritis kunnen zich na verloop van uren of dagen de volgende symptomen ontwikkelen:

  • roodheid en tranen van het oog;
  • gevoeligheid voor fel licht;
  • wazig zien;
  • pijn in het oog;
  • kleine, onregelmatig gevormde pupil.

De symptomen van chorioïditis zijn:

  • wazig zien;
  • vlekjes of wazigheid in het gezichtsveld.

Raadpleeg onmiddellijk uw huisarts als uw oog rood en pijnlijk wordt of als u wazig ziet.

Het grootste gevaar van iritis is dat de ontstoken iris aan de lens gaat kleven. Dit verhindert een normale vochtafvoer door de pupil, zodat de druk in het oog oploopt (zie Acuut glaucoom). De drukverhoging die niet op tijd wordt behandeld, kan tot blindheid leiden. Ook de kans op staar is vergroot. Herhaalde aanvallen kunnen tot blijvende schade aan de iris en slechtziendheid leiden.

Soms kunnen delen van het netvlies onherstelbaar beschadigd worden door chorioïditis, met als gevolg gedeeltelijk of totaal gezichtsverlies in het desbetreffende oog.

De behandeling

Bij een vermoeden van uveïtis kan spleetlamponderzoek (zie Spleetlamponderzoek> ) en onderzoek met de oogspiegel worden uitgevoerd. Als het de eerste keer is, zijn waarschijnlijk enkele onderzoeken nodig om de oorzaak te achterhalen.

De arts kan oogdruppels voorschrijven om de pupil te verwijden en te voorkomen dat de iris aan de lens kleeft, of corticosteroïde oogdruppels om de ontsteking te verminderen (Geneesmiddelen voor de ogen). Behandeling van uveïtis is meestal effectief, maar de aandoening heeft de neiging terug te komen.

Risicofactoren

Leeftijd
Risicofactor afhankelijk van de oorzaak
Risicofactor afhankelijk van de oorzaak
Risicofactor afhankelijk van de oorzaak
Geslacht
Risicofactor afhankelijk van de oorzaak
Erfelijkheid
Risicofactor afhankelijk van de oorzaak
Leefwijze
Risicofactor afhankelijk van de oorzaak
Tekst
© Dorling Kindersley Ltd., 2003
Vertaling en bewerking
© Kosmos-Z&K Uitgevers b.v., 2006

U bevindt zich hier: