Solutio placentae; de placenta laat voordat de baby geboren is al los van de baarmoederwand
De placenta laat normaal gesproken pas los van de baarmoederwand als de baby geboren is. Bij een placentaloslating laat hij gedeeltelijk of geheel los voordat de baby is geboren. Dit gebeurt bij twee op de duizend zwangerschappen en kan levensbedreigend zijn, vooral voor de foetus. Een placentaloslating is de ernstigste oorzaak van een vaginale bloeding na week 28.
Soms treedt bij een placentaloslating het bloedverlies pas later op, omdat het bloed zich tussen de placenta en de baarmoederwand verzamelt.
De exacte oorzaak van een placentaloslating is niet bekend. Toch komt het vaker voor bij vrouwen met een hoge bloeddruk. Als een vrouw tijdens de zwangerschap rookt, veel alcohol drinkt en/of drugs gebruikt, is het risico ook hoger. De aandoening komt vaker voor bij vrouwen die al meer zwangerschappen hebben gehad of bij zwangeren die al eerder een placentaloslating hebben gehad. Een buiktrauma kan soms een oorzaak zijn van een placentaloslating.
De symptomen treden meestal plotseling op en hangen af van de mate waarin de placenta van de baarmoederwand is losgekomen. Als er maar een klein stukje is losgegaan, zal de bloeding gering zijn, maar een grote scheuring kan een ernstige bloeding geven. In oplopende volgorde van ernst kunnen de klachten zijn:
- lichte tot zware vaginale bloeding;
- kramp in de buik of rugpijn;
- ernstige, aanhoudende buikpijn en de baarmoeder voelt ook heel hard aan;
- verminderde beweeglijkheid van de foetus.
Zoals ook elders vermeld: aarzel niet om bij bloedverlies tijdens de zwangerschap contact met de verloskundige of huisarts op te nemen. Doe dit zeker bij hevig bloedverlies.
Op grond van de klinische symptomen is het vaak al duidelijk dat het een placentaloslating betreft. Het belangrijkste is om te weten te komen of de baby nog leeft en zo ja, in welke conditie. Er zal dus direct een CTG (zie Foetusregistratie) worden gemaakt en eventueel ook nog een echo. Omdat een placentaloslating ernstige gevolgen kan hebben voor de bloedstolling van de moeder, zal bloed bij haar worden afgenomen. Indien de baby niet meer leeft, zal men de moeder opnemen en een natuurlijke bevalling afwachten. Vaak is sterke pijnstilling nodig en zijn er gevolgen voor de moeder naast de afwijkende stolling, zoals nier- en leverproblemen. Deze gaan vrijwel altijd uit zichzelf geheel over. Als de baby nog leeft, maar in slechte conditie is, kan soms een spoedkeizersnede worden gedaan. Dit hangt onder meer af van de termijn van de zwangerschap en de kans dat het kind reeds hersenschade heeft opgelopen. Zo’n keizersnede kent, gezien de te verwachten stollingsproblemen bij de moeder, duidelijk meer risico’s dan een gewone keizersnede. Als de baby nog in goede conditie is, is de loslating misschien heel klein of is er toch iets anders aan de hand. U zult dan opgenomen blijven om af te wachten hoe de situatie zich ontwikkelt. Een bloedtransfusie kan noodzakelijk zijn.
- Placentaloslating
- Bij een placentaloslating laat de placenta vóór de geboorte gedeeltelijk of geheel los van de baarmoederwand. Een duidelijke loslating geeft vaginale bloeding; soms hoopt het bloed zich op achter de placenta.
- Baarmoeder
- BLOED: Bloed hoopt zich op tussen de baarmoeder en de placenta
- Bloed achter de placenta
- Placenta
- Bloed
- Duidelijke loslating
- PLACENTA: Deel van de placenta laat los van de baarmoeder
- Leefwijze
- Roken en alcohol- of drugsgebruik (met name cocaïne) tijdens de zwangerschap vormen risicofactoren, evenals hoge bloeddruk
- Geen factoren van betekenis
- Leeftijd
- Geen factoren van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
