Kwaadaardig of niet-kwaadaardig gezwel in de schildklier
Schildklierknobbeltjes zijn nieuwvormingen in de schildklier. Meestal zijn ze klein; ze verschijnen als harde knobbels of cysten. Sommige produceren een overmaat van schildklierhormonen (zie Hyperthyreoïdie). Alle typen verschijnen meestal tussen veertig en zestig jaar en komen bij vrouwen drie keer zo vaak voor.
Bij sommige mensen doen zich de volgende symptomen voor:
- knobbel of gezwel in de nek;
- moeilijkheden bij slikken of ademhalen.
Als de knobbels hyperthyreoïdie veroorzaken, kunnen andere symptomen tot ontwikkeling komen, zoals een versnelde hartslag en gewichtsverlies.
Het in beeld brengen van de schildklier door middel van echoscopie (Echografie (echoscopie)) of radionuclidescanning kan nodig zijn. Er kan met een injectienaald wat weefsel worden weggezogen (Naaldaspiratie van de schildklier (test)) om vast te stellen of een knobbel hard is of met vloeistof gevuld (een cyste) en of het weefsel kwaadaardig is. Is dat het geval, dan zijn verder onderzoek en behandeling noodzakelijk (zie Schildklierkanker).
Niet-kwaadaardige knobbels zonder symptomen hoeven niet te worden behandeld, maar ze moeten regelmatig worden gecontroleerd. In sommige gevallen wordt radioactief jodium gebruikt om een knobbel te behandelen die een overmaat van schildklierhormonen aanmaakt (zie Medicijnen voor hyperthyreoïdie).
- Leeftijd
- Komt het meest voor tussen 40 en 60 jaar
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Geslacht
- Komt vaker voor bij vrouwen
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
- Leefwijze
- Geen factoren van betekenis
