Thyreoïditis: ontsteking van de schildklier met tijdelijke of blijvende gevolgen
Een ontsteking aan de schildklier kan de werking verstoren met als gevolg te weinig activiteit of te veel activiteit (zie Hyperthyreoïdie). Onderproductie of overproductie van schildklierhormonen hierdoor is gewoonlijk tijdelijk, maar kan ook permanent zijn.
Schildklierontsteking kan zich in verschillende vormen voordoen, afhankelijk van de oorzaak. De drie meest voorkomende typen worden hier beschreven.
Het meest voorkomende type is thyreoïditis van Hashimoto, een auto-immuunstoornis waarbij het lichaam antilichamen maakt die de schildklier beschadigen. De aandoening veroorzaakt vaak onderproductie en soms een zwelling van de nek omdat de schildklier opzet. Deze aandoening komt acht keer zo vaak bij vrouwen voor. Soms doet de aandoening zich in families voor en kan in verband worden gebracht met andere auto-immuunstoornissen, zoals de huidaandoening vitiligo en kwaadaardige bloedarmoede (zie Megaloblastaire anemie).
Deze vorm van schildklierontsteking wordt wel verward met een keelontsteking, omdat pijn bij het slikken het gevolg is. Ook kunnen de kaken of oren pijn doen, kan koorts optreden of gewichtsverlies. De aandoening kan leiden tot overproductie, gevolgd door onderproductie van schildklierhormoon.
Bij ongeveer een van de acht vrouwen ontwikkelt zich binnen enkele maanden tot één jaar na een bevalling postpartumthyreoïditis. Dit ontstaat waarschijnlijk door bepaalde veranderingen die zich tijdens de zwangerschap in het immuunsysteem voordoen. Symptomen zijn zeldzaam, maar als ze zich voordoen, dan zijn dat eerst die van hypothyreoïdie gevolgd door die van hyperthyreoïdie. Postpartumthyreoïditis verdwijnt gewoonlijk na enkele maanden, maar kan zich bij een volgende zwangerschap weer voordoen.
Uw huisarts kan een bloedmonster nemen en de hoeveelheid schildklierhormonen laten bepalen; ook kan worden gezocht naar antilichamen die de schildklier beschadigen. Ten slotte kan een radionuclidescan worden gemaakt om de mate van activiteit van de klier vast te stellen.
Bij thyreoïditis van Hashimoto moet u gewoonlijk de rest van uw leven synthetisch schildklierhormoon slikken (zie Geneesmiddelen voor hyperthyreoïdie). Bij ernstige gevallen van virale thyreoïditis kunnen corticosteroïden of aspirine worden geslikt om de ontsteking te bestrijden. Postpartumthyreoïditis is gewoonlijk tijdelijk en behoeft geen behandeling.
- Leeftijd
- Komt meer voor bij volwassenen, zelden bij kinderen
- Komt meer voor bij volwassenen, zelden bij kinderen
- Geen factor van betekenis
- Geslacht
- Komt meer voor bij volwassenen, zelden bij kinderen
- Erfelijkheid
- Komt meer voor bij volwassenen, zelden bij kinderen
- Leefwijze
- Geen factor van betekenis
