Bij diabetes komt een gestoorde blaasfunctie door autonome zenuwschade vaak voor, vooral op hogere leeftijd.
U merkt het aan moeilijk plassen, een minder krachtige straal en soms een gevoel niet helemaal uit te plassen.
Als urine achterblijft heeft u meer kans op een blaas-ontsteking.
Een overvolle blaas maakt dat u de plas laat lopen bij de geringste aandrang.
Veel drinken, blaastraining en medicijnen die de blaaslediging bevorderen kunnen de klachten verminderen. Heel soms is het nodig om de blaas zelf met een slangetje te legen.
Autonome neuropathie is één van de factoren die uw seksleven kunnen verstoren. Meer over die factoren vindt u in het hoofdstuk "Leven met diabetes".
Seksuele opwinding is een reactie van de bloedvaten in de geslachtsorganen op prikkels die worden voortgeleid via het autonome zenuwstelsel. Bij mannen leidt opwinding tot het stijf worden van de penis (een erectie) en bij vrouwen tot het vochtig worden van de schede.
Het is bij diabetes vooral de combinatie van zenuwschade én vaatschade die leidt tot een
verstoorde seksuele opwinding, en tot een erectiestoornis (ofwel impotentie) bij de man.
Ook faalangst kan een rol spelen: "ik heb diabetes, dus het lukt vast niet!". Soms is verkleving van de voorhuid als gevolg van schimmel-infecties de oorzaak.
50-60% van de mannen met diabetes heeft baat bij een erectiepil. De kans op effect is groter als de relatie met uw partner niets te wensen over laat, en als u in staat bent andere verstorende factoren zoveel mogelijk uit te schakelen.
Het gebruik van erectiepillen in combinatie met een vaatverwijdend middel voor hartklachten kan gevaarlijk zijn, vraag dus uw huisarts om advies en een recept.
Hoewel sommige bloeddruktabletten de kans op impotentie zouden verhogen helpt staken ervan zelden.
Als een erectiepil geen effect heeft zijn er andere hulpmiddelen, zoals een ring, een vacuümpomp of toediening van een vaatverwijdend middel in de penis. Soms biedt een penisprothese uitkomst.
Bij vrouwen met diabetes blijken seksuele problemen vooral samen te hangen met "geen zin hebben", en dat weer met depressiviteit. In een latere fase kan zenuwschade ook bij vrouwen leiden tot onvoldoende seksuele opwinding.
Een glijmiddel kan de klachten van het niet vochtig worden van de schede opheffen.
