De belangrijkste taak van de nieren is het verwijderen van afvalstoffen via de urine en het regelen van de zout- en vochtbalans.
De "afvalinstallatie" bestaat uit zo'n miljoen filtertjes, opgebouwd uit piepkleine vaatkluwentjes met afvoerbuisjes naar de urine.
Langdurig verhoogde glucosewaarden beschadigen een belangrijk vlies in de filter. Daardoor kan eiwit in de urine lekken. Eiwit in de urine is vaak een vroeg teken van nierschade, maar kan ook een gevolg zijn van blaasontsteking.
De nierschade gaat in fasen van kwaad tot erger.
In de eerste fase (dreigende nierschade) is het eiwitverlies nog klein en spreekt men van micro-albuminurie.
Dan volgt aantoonbare nierschade met méér eiwitverlies (of macro-albuminurie), wat vrijwel altijd gepaard gaat met hoge bloeddruk.
Verdere vaatschade in de filter leidt tot geleidelijke afname, en uiteindelijk verlies, van de nierfunctie.
