Het zenuwstelsel verzorgt de communicatie tussen alle delen van ons lichaam. U kunt het vergelijken met een telefoonbedrijf. Een centrale (uw hersenen en ruggenmerg) die via een netwerk van kabels (uw zenuwen) is verbonden met de klanten (uw spieren, zintuigen en organen). De boodschappen gaan als electrische prikkels heen en weer.
De zenuwen geleiden gevoelsprikkels naar uw hersenen: bijvoorbeeld als een steentje in uw schoen uw tastzintuig prikkelt. Dat bericht wordt in uw hersenen verwerkt, en direct beantwoord met een bewegingsprikkel, een opdracht aan uw spieren: u bukt om uw schoen uit te trekken.
Organen als hart, maag of blaas doen hun werk zelfstandig, u kunt hun bewegingen niet sturen. Boodschappen van en naar uw huid en organen gaan via autonome (zelfsturende) zenuwen.
Wilt u meer weten over ons zenuwstelsel?
Klik dan onder op Info-blad en op de naam.
Zenuwen worden gevoed en van zuurstof voorzien door kleine bloedvaatjes, die door diabetes kunnen worden aangetast.
De zenuwschade die daardoor ontstaat noemen we diabetische neuropathie.
Meestal betreft het schade aan de vaatjes van de gevoels- en bewegingszenuwen van de benen.
Vaak merkt u er niets van, vooral in het begin.
Als de zenuwschade toeneemt kan het gevoel afnemen of veranderen. Dat geeft klachten die vaak worden omschreven als gevoelloos-heid, pijn, tintelingen of onzeker lopen.
Aantasting van de bewegingszenuwen leidt tot spierzwakte in de benen en vermoeide benen bij het lopen.
Autonome zenuwschade beïnvloedt de werking van diverse organen, met klachten van maag, darm of blaas, of impotentie als gevolg.
Het kan ook leiden tot verlies van de kenmerkende pijn op de borst bij hartlijden, waardoor zelfs een hartaanval onopgemerkt kan verlopen: een zogenaamd "stil" infarct.
