Uit diverse onderzoeken blijkt dat pijnlijke zenuwschade vaak onvoldoende wordt behandeld.
Op de gebruikelijke pijnstillers reageert zenuwpijn meestal niet, zoals u misschien zelf al hebt gemerkt.
Bij zenuwpijn zijn andere middelen nodig.
Vervelend daarbij is, dat deze medicijnen bij de één wel en bij een ander niet helpen, dat het effect soms enige tijd op zich laat wachten, en dat ze meer bijwerkingen kunnen hebben dan de gewone pijnstillers. Soms is het middel erger dan de kwaal!
Bij de keuze voor een pijnstiller houdt uw arts rekening met uw leeftijd, en met andere complicaties of aandoeningen die u wellicht hebt, om de kans op bijwerkingen zo klein mogelijk te maken.
Vaak zal dat één van de middelen zijn die vooral worden voorgeschreven bij depressie of bij epilepsie: zogenaamde anti-depressiva en anti-epileptica.
Bij diabetische neuropathie worden deze middelen gebruikt sinds ooit bij toeval is ontdekt dat ze ook goed zenuwpijn kunnen verlichten. Dat komt waarschijnlijk vooral door effecten in het centrale zenuwstelsel.
Anti-depressiva die helpen bij diabetische zenuwpijn zijn ondermeer amitriptyline en duloxetine.
Voorbeelden van werkzame anti-epileptica zijn gabapentine en pregabaline.
Ook een morfine-achtig middel kan effectief zijn, zoals tramadol of oxycodone.
Als het ene soort middel niet helpt of niet goed wordt verdragen probeert men een ander, of soms een combinatie.
De mogelijke bijwerkingen van de diverse tabletten laten we buiten beschouwing omdat ze verschillen per middel. Om bijwerkingen te vermijden zal uw arts met een lage dosis beginnen, en de dosis geleidelijk ophogen tot uw klachten goed te verdragen zijn.
Dát is het doel van de behandeling.
Deze medicijnen werken niét goed als u ze alleen inneemt als u pijn heeft. U zult uw pijnmedicatie dan ook continu moeten door-gebruiken.
Het eerder genoemde pijndagboekje kan u en uw arts helpen het effect van de pijnstiller te beoordelen en de behandeling zo nodig aan te passen.
De kans dat de pijn helemaal verdwijnt is klein. Wanneer dat zo is kan de arts proberen de dosis langzaam te verlagen.
Er wordt veel onderzoek gedaan naar de wijze waarop zenuwbeschadiging bij diabetes ontstaat. Als we begrijpen wat er precies gebeurt kunnen wellicht pijnstillers worden ontwikkeld die effectiever zijn en minder bijwerkingen veroorzaken.
