Lopen doen we doorgaans zonder er bij na te denken, en ongemerkt kunnen dat kilometers per week zijn. Uw voeten hebben dus heel wat te verdragen, terwijl bij mensen met diabetes juist de voeten heel kwetsbaar zijn. Waarom is dat zo?
Er zijn verschillende factoren die daaraan bijdragen.
Diabetische zenuwschade kan gevoelsverlies, spierzwakte, een droge huid met kloofjes of vochtophoping in de voeten veroorzaken.
De voetgewrichtjes kunnen stijver worden na langdurig verhoogde glucosewaarden.
Door deze problemen verandert de stand van de voet, soms met klauw- of hamertenen.
Dat leidt tot een abnormale drukbelasting,
met als gevolg drukplekken, eelt en blaren, waarin wondjes kunnen ontstaan.
Veel mensen (ook met diabetes) dragen te krappe schoenen. Door gevoelsverlies kan het voorkomen dat u dat niet merkt, en drukplekken en blaren niet voelt.
Of u merkt te laat dat er een wondje is ontstaan door zo iets simpels als een steentje in uw schoen, of het te diep afknippen van een teennagel.
Daar komt bij dat mensen met diabetes nogal eens slagaderverkalking in de benen hebben.
Ook als u daar geen pijnklachten van heeft, kan de doorbloeding van de voeten daardoor wel verminderd zijn.
Zenuwschade, drukplekken, eelt, blaren en
wondjes, die zeker bij onvoldoende
doorbloeding slecht genezen: het zijn de
ingrediënten voor een voetzweer.
Een voetzweer wordt ook een "voet-ulcus"
genoemd.
