Leven, met of zonder diabetes, doe je niet alleen.
Iemand met diabetes wil meestal geen uitzondering zijn, maar zelf kunnen bepalen wat goed voor hem of haar is, en zeker niet gediscrimineerd worden op het maatschappelijk vlak.
Het kan prettig zijn als familie, vrienden of collega's op het werk je steunen en rekening met je houden, maar als ze zich echt met je bemoeien wordt het soms vervelend. Dat gaat van goed bedoelde suikervrije gebakjes tot vragen als "màg jij dat wel hebben?" of adviezen als "dan spuit je toch een beetje meer..." of "dan wandel je straks gewoon wat langer...".
Sociale contacten zijn belangrijk voor een mens, en met je verstoppen of doen alsof je geen diabetes hebt, heb je alleen jezelf.
Het is niet altijd gemakkelijk om duidelijk te maken wat u wel en niet prettig vindt, maar probeer toch om in het dagelijks leven voor u zelf op te komen als dat nodig is, rustig en zelfverzekerd.
Vroeg of laat loopt u aan tegen vooroordelen over diabetes bij diverse instanties, zelfs als uw diabetes goed geregeld is en als u geen complicaties hebt. U kunt moeilijkheden
ervaren bij het afsluiten van verzekeringen of als u van baan wilt veranderen.
Zelfs in de medische wereld moet u soms opkomen voor uw eigen belangen. Ervoor zorgen dat er naar u geluisterd wordt, dat jaarcontroles niet vergeten worden, en dat voldoende aandacht wordt besteed aan uw diabetes als u om een andere reden in het ziekenhuis terecht komt...
Mocht u problemen krijgen op het maatschappelijk vlak, richt u dan tot de Diabetes Vereniging Nederland.
Als behartiger van de gemeenschappelijke belangen van mensen met diabetes, heeft zij de meeste kennis en kunde in huis om ook ú terzijde te staan als dat nodig is.
Wat zegt een lotgenoot?
Wat zegt een lotgenoot?
