Bloedingstijd
- Ook wel bekend als:
- bloedplaatjestest, trombocytenfunctietest
- Officiële naam:
- Bloedingstijd
- Verwante testen:
- PT, PT-INR, aPTT, trombocytentelling, vWf
In vogelvlucht
Waarom deze test?
Om het functioneren van de trombocyten (bloedplaatjes) te onderzoeken bij patiënten met een verhoogde bloedingsneiging.
Welk materiaal?
Bloed
naar boven
Monster
Wat wordt getest?
De test meet de tijd die nodig is om het bloed tot stollen te brengen. De uitslag van de test wordt uitgedrukt als de bloedingstijd. Dat is de tijd die verstrijkt tussen het aanbrengen van een verwonding en het stoppen van de daaruit voortkomende bloeding.
Het aantal trombocyten, de werking van trombocyten en de kwaliteit van de vaatwand om het plakken van trombocyten teweeg te brengen, zijn bepalend voor de bloedingstijd. Is het aantal trombocyten normaal en zijn er geen allergische of toxische afwijkingen, dan is de bloedingstijd afhankelijk van de werking (het 'plakkend' vermogen) van de trombocyten.
De bloedingstijd is niet goed te standaardiseren en is afhankelijk van de uitvoering van de test op het laboratorium. De recent geintroduceerde apparaat Platelet Function Analyzer - 100 (PFA-100) heeft weliswaar de uniformiteit in het meten van een stolselvorming verbeterd, maar heeft niet geleid tot een verbeterde gevoeligheid voor het opsporen van een stoornis in trombocytenfunctie
Hoe wordt het materiaal verkregen?
Bij het uitvoeren van de bloedingstijd wordt een manchet van een bloeddrukmeter om de bovenarm geplaatst en op een constante druk van 40 mmHg gehouden. Vervolgens wordt er een standaard sneetje in de huid aan de binnenzijde van de onderarm gemaakt. Regelmatig wordt met behulp van een filtreerpapiertje de ontstane bloeddruppel verwijderd zonder de wondranden aan te raken. De tijd tussen het maken van het sneetje en het stoppen van de bloeding is de bloedingstijd.
naar boven
De test
Wanneer wordt deze test gedaan?
De bloedingstijd wordt vaak aangevraagd voor patiënten met een bloedingsneiging, meestal in combinatie met het aantal trombocyten, de PT en de aPTT. Een afwijkende trombocytenfunctie kan erfelijk zijn of verworven.
Een verworven trombocytenstoornis kan chronisch zijn zoals bij een nierfunctiestoornis of een beenmergziekte, maar ook tijdelijk van aard zijn door gebruik van medicijnen, bijvoorbeeld aspirine en andere pijnstillers zoals NSAID's.
De meest voorkomende erfelijke stoornis in de trombocytenfunctie is de ziekte van Von Willebrand. Hierbij is er te weinig, of niet goed functionerend Von Willebrand-factor in het bloed aanwezig. Dat is een stof die nodig is om de trombocyten aan de vaatwand te kunnen plakken. Meer zeldzamere vormen van erfelijke functiestoornissen in de trombocyten zijn de ziekte van Glanzmann, Bernard-Soulier en storage pool disease.
De bloedingstijd geeft geen informatie over de kans op bloeden tijdens of na een operatieve ingreep.
Wat betekent de uitslag?
Normaal
De referentiewaarde is afhankelijk van de testmethode en kan oplopen tot acht minuten.
Afwijkend
Een afwijkende uitslag kan wijzen op hemofilie, de ziekte van Von Willebrand of op meer zeldzame ziekten zoals ziekte van Glanzmann, Bernard-Soulier en zogeheten storage pool disease. Ook bij een nierfunctiestoornis en beenmergziekten of bij gebruik van sommige medicijnen (aspirine, pijnstillers) kan de uitslag afwijkend zijn. In al deze gevallen zal de bloedingstijd langer zijn dan de referentiewaarde.
naar boven
Nog vragen?
De informatie over deze test komt van deskundigen uit het ziekenhuislaboratorium. Daar worden dagelijks vele honderden testen uitgevoerd. Laboratoriumspecialisten zorgen er voor dat dit op een veilige en juiste manier gebeurt. Zij adviseren de dokter bij afwijkende uitslagen en ingewikkelde problemen. Hebt u nog vragen over deze of andere testen, dan kunt u die stellen aan een laboratoriumspecialist op www.uwbloedserieus.nl
naar boven
