Bijna iedereen komt op een bepaald moment in zijn leven met drugsgebruik in aanraking. Dit kan zijn in het gezin, in het uitgaansleven, op het werk, op school of in de vriendenkring. Op de juiste manier reageren op het drugsgebruik van een ander is geen eenvoudige zaak. Waarschuwen of verbieden helpt doorgaans niet. Wat vaak wel helpt is een openhartig gesprek, zonder vooroordelen. Het is daarbij goed om te weten dat experimenteergedrag over het algemeen niet snel ontspoort als de betrokken persoon niet uit verveling gebruikt, zelfstandig is, ‘nee’ kan zeggen en met tegenslag kan omgaan.
Wanneer een experimenteerfase doorzet en leidt tot regelmatig en eventueel problematisch gebruik, is het van belang om de communicatie open te houden. Paniekerig reageren of het uiten van dreigementen is zinloos. Dit heeft eerder een averechts effect. Om een gesprek zo ‘neutraal’ mogelijk te kunnen voeren is het van belang om over goede informatie over drugs te beschikken.
Deze tekst en de teksten over de afzonderlijke middelen op deze website bevatten de belangrijkste informatie die op dit moment bekend is. Verder is het nuttig om duidelijke grenzen te stellen.
Praten met mensen die echt afhankelijk zijn geworden van een drug is niet eenvoudig.
Verslaafden zijn bijvoorbeeld vaak meesters in het ontkennen van hun gebruik. Maar er zijn ook verslaafden die wel heel goed weten waar ze mee bezig zijn en waarom ze het doen. Zij zullen vaak hun persoonlijke achtergrond of maatschappelijke omstandigheden aanvoeren als reden voor hun gebruik. In dergelijke gevallen is het raadzaam om de hulp in te roepen van een deskundige van een instelling voor verslavingszorg of GGD. Hij of zij kan adviseren of direct met de gebruiker in gesprek gaan.
© Trimbos-instituut, 2009
