Lachgas moet nooit rechtstreeks uit een gastank of gaspatroon worden ingeademd. In deze vorm heeft het gas zo'n lage temperatuur dat de longen kunnen bevriezen. Als drug wordt lachgas daarom via ballonnetjes ingeademd. Veel voorkomende bijwerkingen zijn misselijkheid, hoofdpijn, concentratiestoornissen en duizeligheid. Het is ook mogelijk dat een gebruiker flauwvalt. Langdurige blootstelling aan lachgas brengt meer risico's met zich mee. Bijvoorbeeld een verstoorde aanmaak van rode bloedcellen en zaadcellen. Dit zou onder meer kunnen leiden tot miskramen. Bij recreatief gebruik zijn deze risico's gering. Een slecht geventileerde ruimte kan een hoge concentratie aan lachgas bevatten waardoor je (ongewild) aan het gas staat blootgesteld. Bij gebruik van lachgas treedt geen lichamelijke afhankelijkheid op en ontstaat geen tolerantie. Geestelijke afhankelijkheid is in theorie mogelijk, maar komt weinig voor.Het is af te raden lachgas te gebruiken in combinatie met andere drugs of medicijnen.