Seksueel overdraagbare aandoeningen (SOA’s) ofwel geslachtsziekten zijn vervelend. Om allerlei redenen. Een ervan is dat je niet altijd merkt dat je zo’n beestje bij je draagt, maar dat het zich toch laat gelden. Vervelend is ook dat je een SOA door seksueel contact hebt opgelopen. Dat maakt dat er een taboe op rust. Hoe vertel ik het mijn partner? Dat is dan de vaak pijnlijke, maar heel noodzakelijke vraag die je jezelf moet stellen.
Als je een geslachtsziekte hebt, moet je hoe dan ook je partner inlichten, omdat die de ziekte inmiddels ook zal hebben. Behandelen is noodzakelijk, want de meeste SOA´s gaan niet vanzelf over. Laat je alleen jezelf behandelen, dan loopt je partner het risico van blijvende schade, zoals onvruchtbaarheid. Bovendien kun je dan zelf opnieuw besmet worden.
Je kunt een SOA oplopen aan de geslachtsorganen, anus of mond. Sommige, zoals HIV of hepatitis, loop je op door met bloed of andere lichaamssappen van besmette patiënten in contact te komen.
Sommige geslachtsziekten, zoals Chlamydia trachomatis en gonorroe, kunnen onvruchtbaarheid veroorzaken doordat ze de eileiders of zaadleiders verstoppen. Bij een ernstige verstopping biedt bij vrouwen alleen IVF uitkomst, bij mannen alleen MESA, waarbij het zaad operatief uit de bijbal wordt gehaald.
Het risico voor de ongeboren baby verschilt per aandoening. Syfilis kan aangeboren afwijkingen veroorzaken, maar komt niet vaak voor. Gonorroe kan een miskraam of vroeggeboorte veroorzaken, maar komt ook niet vaak voor. HIV kan tijdens de zwangerschap, bevalling of borstvoeding op de baby worden overgedragen. En tijdens de bevalling kan de baby besmet raken met Chlamydia trachomatis, gonorroe, herpes en hepatitis. Van al deze infecties kan de baby ziek worden.
Het is daarom nuttig om je, voordat je zwanger wordt, af te vragen of je een verhoogde kans hebt op een SOA en je in dat geval te laten onderzoeken. De meeste SOA’s zijn goed te behandelen met antibiotica.