De zenuwen van het perifere zenuwstelsel verbinden hersenen en ruggenmerg met andere delen van het lichaam en transporteren signalen die nodig zijn voor het waarnemen, het laten bewegen van spieren en het regelen van de autonome functies. Aandoeningen ervan kunnen pijnlijk zijn, gevoelloosheid veroorzaken en tot verlamming leiden.
Dit deel begint met een algemeen overzicht van de perifere neuropathieën, de aandoeningen van een of meer perifere zenuwen. Deze aandoeningen komen vrij veel voor en hebben tal van oorzaken, bijvoorbeeld beknelling van een zenuw, infectie, verkeerde voeding en ziekten, zoals diabetes mellitus. Diabetische neuropathie, de meest voorkomende aandoening van de perifere zenuwen, wordt na het algemene gedeelte als eerste beschreven. Daarna volgen de voedingsneuropathieën, die worden veroorzaakt door een gebrek aan essentiële bestanddelen in de voeding.
Vervolgens worden aandoeningen zoals ischias, het carpaletunnelsyndroom en aangezichtsverlamming besproken. Dit zijn aandoeningen die vaak worden veroorzaakt door beknelling van een zenuw. Daarna komen zeldzame aandoeningen aan bod: het syndroom van Guillain-Barré, dat ontstaat door een abnormale immuunreactie; myasthenia gravis, waarbij de impulsoverdracht van zenuwen op spieren verstoord is door een fout in het immuunsysteem; en zenuwtrekkingen, onwillekeurige herhaalde samentrekkingen van een of meer spieren.
- Hersenen
- Ruggenmerg
- Nervus radialis
- Nervus medianus
- Nervus ischiadicus
- Nervus trigeminus
- Nervus facialis
zie Zenuwstelsel en psychische functies voor informatie over structuur en functie van het perifere zenuwstelsel.
