Herhaaldelijk urineverlies voorafgegaan door een onverwachte sterke aandrang om de blaas te legen
Iemand met aandrangincontinentie ook wel urge-incontinentie genoemd, voelt een plotselinge sterke aandrang om te plassen, meer of minder vaak gevolgd door ongewild verlies van urine. Deze aandoening varieert in ernst. In zijn mildste vorm kan de persoon nog het toilet bereiken voordat de blaas zich leegt. Als de aandoening ernstig is, kan het volledig onmogelijk zijn om de urinestroom te stoppen.
De oorzaak van aandrangincontinentie is meestal irritatie van de spier die de blaaswand vormt. Bij irritatie trekt die onwillekeurig samen, ontstaat aandrang en kan urineverlies optreden. Deze blaasirritatie bestaat ook bij een ontsteking in het slijmvlies van de blaas (zie Blaasontsteking), maar kan worden veroorzaakt door bijvoorbeeld blaasstenen. Andere oorzaken zijn beroerte, multipele sclerose of ruggenmergletsel. Heel vaak echter is er geen duidelijke oorzaak van de aandrangincontinentie.
Uw huisarts kan u vragen een verslag bij te houden van hoe vaak en hoeveel u plast, en hoeveel u drinkt. De arts zal u ook lichamelijk onderzoeken om een achterliggende oorzaak op te sporen. Ook kan de arts uw urine nakijken om te zien of er sprake is van een ontsteking. Uw huisarts kan cystoscopie voorstellen en/of een urodynamisch onderzoek om uw blaasfunctie te beoordelen.
Een achterliggende oorzaak van aandrangincontinentie dient eventueel te worden behandeld. Wordt er geen oorzaak vastgesteld, dan kunt u verscheidene maatregelen nemen om de incontinentie te verminderen. Zo kunt u leren uw blaasfunctie te beheersen door geleidelijk de tussenpozen tussen het plassen te verlengen. Door middel van Kegel-oefeningen (zie ZELFHULP: Kegel-oefeningen) kunt u de bekkenbodemspieren versterken; dat heeft ook bij aandrangincontinentie een gunstig effect. Als u rookt, kunt u daarmee het beste stoppen, omdat van roken bekend is dat het de blaas irriteert. Geadviseerd wordt dranken met cafeïne of alcohol te vermijden – ze verhogen de urineproductie en kunnen de aandrang verergeren. U kunt bovendien blaasremmende medicijnen (zie Spasmolytica en mobiliteitbevorderende middelen, Spasmolytica en motiliteitbevorderende geneesmiddelents.) krijgen, waarmee activiteit van de blaasspier afneemt.
- Leeftijd
- Komt vaker voor bij het ouder worden
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Geslacht
- Komt vaker voor bij vrouwen
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
- Leefwijze
- Geen factoren van betekenis
