Een draadworm die eitjes legt rond de anus; dit veroorzaakt hevige jeuk
Besmetting met aarsmaden wordt veroorzaakt door de rondworm Enterobius vermicularis. In ontwikkelde landen is het de meest voorkomende parasitaire wormziekte bij de mens. De besmetting is meestal het gevolg van het inslikken van eitjes die zich bevinden op de vingers van een geïnfecteerde patiënt of in huisstof. Als de eitjes eenmaal zijn ingeslikt, ontwikkelen ze zich in de darmen tot volwassen aarsmaden.
’s Nachts kruipen de vrouwtjes door de anus naar buiten om op de huid rond de anus hun eitjes te leggen; dit veroorzaakt jeuk. Besmetting met aarsmaden komt wereldwijd voor, vooral in de gematigde klimaatzones, en treft vooral kinderen.
Meestal bestaan de symptomen uit:
- ’s nachts hevige jeuk in het anale gebied;
- ontsteking van de anus door voortdurend krabben;
- in sommige gevallen lichte buikpijn.
Soms zijn in de ontlasting kleine, witte aarsmaden te zien.
- Eitjes van de aarsmade
- Volwassen aarsmaden verlaten ’s nachts de darmen om eitjes te leggen in het anale gebied, wat hevige jeuk veroorzaakt. Op de foto zijn in de eitjes de larven te zien.
- Eitje
- Larve in het eitje1
De diagnose wordt bevestigd door microscopisch onderzoek van huidcellen die van het anale gebied zijn afgenomen.
De arts zal u waarschijnlijk een eenmalige dosis van een wormafdrijvend middel (Anthelminthica) voorschrijven om de wormen te doden en het herstel te versnellen. Meestal worden alle leden van het gezin behandeld en moet de behandeling na twee weken worden herhaald. De besmetting keert echter vaak terug, omdat de eitjes in het beddengoed en het stof van de slaapkamer belanden. Ook door krabben kunnen ze onder de nagels komen en vervolgens naar de mond worden gebracht, waarna de cyclus van voren af aan begint. Ook ondergoed, nachtkleding en beddengoed kunnen besmet zijn.
De besmetting is meestal eenvoudig onder controle te krijgen. U kunt de kans op terugkeer verkleinen door zorgvuldig te letten op de persoonlijke hygiëne door niet in het anale gebied te krabben, na toiletbezoek de handen goed te wassen en het beddengoed geregeld te verschonen.
- Leeftijd
- Vooral kinderen
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Leefwijze
- Slechte sanitaire voorzieningen en persoonlijke hygiëne zijn risicofactoren
- Geslacht
- Geen factoren van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
