Een groep middelen ter behandeling van hartfalen en hoge bloeddruk
- benazepril
- captopril
- cilazapril
- enalapril
- fosinopril
- lisinopril
- perindopril
- quinapril
- ramipril
- trandolapril
- zofenopril
Middelen die remmend werken op het angiotensineconverterend enzym (ACE), worden vaak gebruikt ter behandeling van chronisch hartfalen (Chronisch hartfalen), waarbij het rondpompen van bloed door het lichaam minder efficiënt gebeurt. ACE-remmers (spreek uit: ees-remmers) worden ook gebruikt bij de behandeling van verhoogde bloeddruk (Hoge bloeddruk (hypertensie)), vaak bij mensen met diabetes mellitus of astma (Stofwisselingsstoornissen) of wanneer andere antihypertensiva (Antihypertensiva) niet blijken te werken of onacceptabele bijwerkingen hebben. Ook kunnen ACE-remmers worden ingezet bij de behandeling van nierlijden door diabetes (Diabetische nierziekte). Bij deze laatste aandoening zijn de kleine bloedvaten in het filterende deel van de nieren beschadigd, waardoor er eiwitten naar de urine lekken. ACE-remmers worden soms ook voorgeschreven aan patiënten met een hartaanval om verdere schade te voorkomen.
ACE-remmers voorkomen de normale vorming van angiotensine II in het lichaam. Dit is een hormoon dat de bloedvaten doet samentrekken (zie kader onder). Doordat ze de hoeveelheid angiotensine II in het bloed verlagen, zorgen ACE-remmers ervoor dat de bloedvaten verwijden (dilatatie). Zodoende wordt de bloeddruk lager, zodat het hart het bloed gemakkelijker kan rondpompen. Bij patiënten met hartfalen en angina pectoris voorkomen ACE-remmers ook verdere schade aan hart- en bloedvaten.
Hoe ACE-remmers precies werken bij het verminderen van nierziekte door suikerziekte, is niet geheel duidelijk. Bij mensen met andere nieraandoeningen worden ACE-remmers niet voorgeschreven, omdat ze de ziekte dan juist kunnen verergeren.
ACE-remmers worden soms tegen verhoogde bloeddruk voorgeschreven in combinatie met diuretica (Diuretica) of bètablokkers (Geneesmiddelen tegen ritmestoornissen), als het gebruik van een enkel middel niet voldoende helpt.
In de meeste gevallen moeten de middelen minstens enkele maanden worden gebruikt en soms zelfs jaren. Voordat iemand een ACE-remmer krijgt voor hartfalen of verhoogde bloeddruk, moet hij mogelijk eerst een bloedonderzoek laten doen om te zien of de nierfunctie normaal is.
In het begin zal de arts waarschijnlijk een oraal middel in een lage dosis voorschrijven. In de loop van enkele weken wordt de dosis verhoogd totdat deze effectief wordt. In sommige gevallen, bijvoorbeeld bij oudere mensen, kan de arts vragen het middel voor de eerste keer te nemen in zijn spreekkamer, zodat hij kan ingrijpen als de bloeddruk plotseling te sterk daalt. Soms moet het gebruik van het diureticum eerst enige dagen worden gestopt.
Bij een sterke bloeddrukdaling, waardoor er niet genoeg bloed naar het hoofd stroomt, kan iemand licht in het hoofd worden. Als dit zo blijft, moet de arts opnieuw worden geraadpleegd. Deze kan dan eventueel de dosis aanpassen. Het is niet raadzaam om auto te rijden of mogelijk gevaarlijke dingen te doen voordat duidelijk is wat precies het effect is van het middel.
Een veelvoorkomende bijwerking is een prikkelhoest (5-20%). De aan deze groep verwante angiotensine II-antagonisten (zie hieronder) heeft dit effect minder vaak Een enkele keer treden spierkrampen, diarree en de huidaandoening netelroos (urticaria) of zelfs angio-oedeem (Angio-oedeem) op. Een zeldzame, maar ernstige bijwerking is nierschade.
Het gebruik van een ACE-remmer moet niet gecombineerd worden met een NSAID (
NSAID’s
) zonder overleg met uw arts, omdat deze combinatie de kans op nierschade verhoogt, vooral als er een diureticum gegeven wordt.
