Allergische reactie op geïnhaleerd stof of chemicaliën, die hoesten en koorts veroorzaakt
Bij allergische ontsteking van de longblaasjes (allergische alveolitis)wekt het inademen van bepaalde soorten organisch stof of organische verbindingen, zoals eiwitten en schimmelsporen, een reactie op die ontsteking van het longweefsel en kortademigheid veroorzaakt. Het stof, de schimmelsporen en de verbindingen die de oorzaak zijn, kunnen op de werkplek aanwezig zijn, en de aandoening kan bij verschillende beroepen voorkomen.
De allergische reactie kan door veel stoffen in gang worden gezet. Er zijn verschillende vormen van de aandoening, die worden genoemd naar het beroep waarin ze voorkomen. Bij de boerenlong bijvoorbeeld wordt de reactie opgewekt door schimmelsporen uit rottend hooi en bij de duivenmelkerslong door deeltjes uit vogeluitwerpselen. Andere stoffen zijn kaasschimmel, koffiestof, champignonaarde en stoffen uit de isolatie- en verpakkingsindustrie. Op kantoren kunnen micro-organismen in luchtverversingssystemen en luchtbevochtigers de aandoening veroorzaken.
De allergische reactie veroorzaakt ontsteking van de longblaasjes en vernauwing van de luchtwegen in de longen. De wand van de longblaasjes verdikt zich, waardoor er minder zuurstof naar het bloed gaat. Niet iedereen heeft last van deze stoffen. Anderen zijn echter snel allergisch en bij hen wekken deze stoffen een acute aanval op. Als de blootstelling doorgaat als zich allergie heeft ontwikkeld, kan een chronische vorm van de aandoening ontstaan, die blijvende schade aan de longen veroorzaakt.
De symptomen van een acute aanval lijken op die van griep. Ze ontstaan meestal binnen vier tot acht uur na de eerste blootstelling en omvatten:
- koorts en rillingen;
- hoesten en piepende ademhaling;
- beklemd gevoel op de borst en soms kortademigheid.
Als blootstelling aan de allergieopwekkende stof onmiddellijk stopt, nemen de symptomen meestal binnen een dag af en zijn ze binnen twee dagen vaak geheel verdwenen. Bij verdere blootstelling worden acute aanvallen uiteindelijk door chronische symptomen gevolgd.
Tot de symptomen van chronische allergische alveolitis behoren:
- hoesten dat in de loop der tijd steeds erger wordt;
- toenemende kortademigheid;
- gebrek aan eetlust en gewichtsverlies.
Bij de chronische vorm kunnen de klachten doorgaan nadat de blootstelling is gestopt. Als de blootstelling voortgaat, kan de voortschrijdende schade aan de longen op den duur tot ademhalingsinsufficiëntie leiden.
Uw werk of hobby’s kunnen de dokter attent maken op de diagnose, die kan worden bevestigd door bloedtests op antilichamen tegen de stof die de allergische reactie veroorzaakt. De arts kan ook een röntgenfoto en een longfunctietest laten uitvoeren om de schade aan de longen vast te stellen.
Bij een ernstige aanval van allergische alveolitis kunnen corticosteroïden (zie Corticosteroïden bij aandoeningen van de luchtwegen)tegen de ontsteking worden gegeven, evenals b ronchusverwijders om de luchtwegen open te maken. Als de longbeschadiging ernstig is, kan zuurstof worden toegediend (Zuurstoftherapie (behandeling)). In de meeste acute gevallen verdwijnen de symptomen als de blootstelling aan het stof is gestopt. Bij chronische gevallen kan langdurende behandeling met corticosteroïden nodig zijn, ook als de blootstelling is gestopt.
Als u gevoelig bent voor stoffen op de werkplek, moet u een masker dragen. Materialen moeten veilig worden opgeslagen, en de airconditioning moet een geregelde servicebeurt krijgen. U zult wellicht uw levenswijze moeten veranderen of ander werk moeten zoeken om te voorkomen dat de allergie chronisch wordt.
- Leeftijd
- Komt meer voor bij volwassenen
- Bepaalde hobby’s en beroepen zijn van invloed op de ziekte
- Geen factoren van betekenis
- Geslacht
- Komt meer voor bij mannen door de grotere kans op een beroepsziekte
- Leefwijze
- Bepaalde hobby’s en beroepen zijn van invloed op de ziekte
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
