Als u uw huisarts bezoekt omdat u iets mankeert, zal deze u een aantal vragen stellen en een lichamelijk onderzoek verrichten. Vaak is niet meer nodig om de diagnose te stellen. Een diagnose is de naam van een ziekte of van een klachtenpatroon. Een diagnose wordt pas gesteld als alles voldoet aan bepaalde voorwaarden.
Daarover bestaan landelijke of zelfs internationale afspraken die o.a. staan beschreven in medische richtlijnen. Zo wordt voorkomen dat een diagnose in het ene ziekenhuis/land iets anders betekent dan in het andere. Hoe scherper een ziekte is omschreven, des te beter de arts weet of hij u een behandeling voor moet stellen of u moet verwijzen naar een specialist. In andere gevallen zijn tests nodig om meer gegevens te verzamelen.
Vanaf het moment dat u de spreekkamer binnenstapt, vergaart de huisarts al informatie over u op grond van uw voorkomen. Deze informatie kan aanwijzingen bevatten over uw lichamelijke en geestelijke gezondheid. Daarna zal hij of zij gerichte vragen stellen en eventueel een lichamelijk onderzoek verrichten.
Hieronder zal worden ingegaan op de vragen die uw huisarts u kan stellen. Deze zullen gericht zijn op de ziekte of aandoening die u hebt, maar ook op factoren van uw levenswijze. Is de anamnese eenmaal vastgesteld, dan kan de huisarts u onderzoeken om de diagnose van de aandoening te stellen of om een diagnose te bevestigen. Enkele gebruikelijke lichamelijke onderzoeken worden hieronder ook nader beschreven.
- Meten van de bloeddruk
- Bij een lichamelijk onderzoek wordt de bloeddruk opgemeten. Een hoge bloeddruk kan de kans op een beroerte of hartinfarct vergroten.
