Ontsteking van de kleine luchtwegen in de longen, ten gevolge van een virusinfectie
Bronchiolitis is een veelvoorkomende en meestal niet ernstige aandoening die vooral voorkomt bij baby’s jonger dan twaalf maanden. De kleine luchtwegen in de longen, de brionchiolen geheten, raken ontstoken ten gevolge van een virusinfectie en beperken de luchtstroom die de longen in- en uitgaat. In ongeveer negen van de tien gevallen wordt de infectie veroorzaakt door een virus, het respiratoir syncytieel (RS)-virus. Op tweejarige leeftijd zijn bijna alle kinderen met dit virus besmet geweest. De meesten hebben alleen de symptomen van een verkoudheid gehad, maar zo nu en dan leidt de infectie tot ernstige ademhalingsmoeilijkheden. In de winter treedt bronchiolitis meestal in epidemische vorm op. Het risico dat een kind het krijgt, is groter als zijn of haar familie in een overvolle omgeving leeft, waarin een virusinfectie zich gemakkelijker kan verspreiden, of als de ouders roken.
Aanvankelijk heeft het kind symptomen die lijken op verkoudheid, zoals een loopneus, koorts en niezen. Na twee à drie dagen kunnen zich echter ook de volgende symptomen voordoen:
- droge hoest;
- snelle ademhaling;
- piepende ademhaling;
- problemen met eten en of drinken.
Ga naar de arts als uw kind jonger is dan een jaar en deze symptomen heeft. Baby’s kunnen wel eens ernstige ademhalingsproblemen krijgen, vooral als ze heel jong zijn of als er nog een andere ziekte speelt, zoals een aangeboren hartafwijking. Deze baby’s kunnen cyanotisch worden, waarbij tong, lippen en huid blauw worden. Ook kan deze virusinfectie ervoor zorgen dat baby’s tijdelijk ophouden met ademhalen. Tussen de ademhalingen kan dan meer dan tien seconden zitten.
Neem contact op met uw huisarts als uw baby ademhalingsmoeilijkheden heeft of bel 112 als tong en lippen of huid blauw worden.
De arts kan aan de hand van de symptomen en door met een stethoscoop naar de borst van uw kind te luisteren de diagnose bronchiolitis stellen. Soms zal de arts een röntgenfoto laten maken en wat slijm uit de neus halen om dit op het respiratoir syncytieel-virus te onderzoeken.
Als het een lichte vorm van bronchiolitis is, kunt u uw kind waarschijnlijk gewoon thuis behandelen. De arts kan op indicatie luchtwegverwijders– inhalatiemedicijnen – voorschrijven om de ademhaling te vergemakkelijken. Als uw kind koorts heeft en zich erg ziek voelt, pijn heeft of slecht drinkt, kunt u eventueel paracetamol geven (zie Analgetica). Laat uw kind vaak kleine beetjes drinken om er zeker van te zijn dat hij of zij genoeg vocht binnenkrijgt.
Kinderen met ernstige symptomen moeten naar het ziekenhuis, waar ze via een vernevelaar luchtwegverwijders toegediend krijgen. Een vernevelaar is een apparaat dat de medicijnen als nevel via een masker toedient. Als het kind niet kan drinken, krijgt het vloeistof per infuus. Het kind krijgt soms ook zuurstof, vooral als het cyanotisch is. Bij kinderen met een ernstig verlopend ziektebeeld is soms tijdelijk beademing nodig.
- Respiratoir syncytieel-virus
- Dit virus is de meest voorkomende oorzaak van bronchiolitis, waarbij de kleine luchtwegen in de longen ontstoken zijn. Soms geeft dit ernstige ademhalingsproblemen.
- Cel
- Virus
Lichte bronchiolitis begint meestal binnen vijf dagen minder te worden en is na een dag of tien helemaal over. Bij ernstige bronchiolitis moet het kind echter vaak lang in het ziekenhuis blijven. Er treedt echter geen blijvend letsel op. Ongeveer de helft van de patiëntjes zal in de loop van de jaren erna zo nu en dan nog piepend ademhalen, wat kan verergeren als ze verkouden zijn. Er is een vaccin ontwikkeld dat preventief kan worden gegeven. Het wordt momenteel uitsluitend gegeven aan kinderen die een verhoogd risico hebben op een ernstig verlopend ziektebeeld, doordat ze veel te vroeg geboren zijn of een onderliggende ernstige afwijking hebben aan het hart of de longen.
- Leeftijd
- Komt vooral voor bij kinderen jonger dan 12 maanden
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Leefwijze
- Ouders die roken en veel mensen in een beperkte ruimte vormen risicofactoren
- Geslacht
- Geen factoren van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
