Een bacteriële infectie die ontsteking van de genitaliën en afscheiding veroorzaakt
De bacterie Neisseria gonorrhoeae (gonococcus ofwel gonokok), die gonorroe, ook wel druiper genoemd, veroorzaakt, kan worden overgedragen door diverse vormen van seksueel contact. De infectie beperkt zich meestal tot de plek waar de bacteriën het lichaam binnenkomen, maar kan zich via de bloedbaan naar andere delen van het lichaam verspreiden, zoals de gewrichten. Een pasgeboren baby die in het geboortekanaal is geïnfecteerd, kan een ernstige oogontsteking krijgen die zonder behandeling blindheid kan veroorzaken.
Gonorroe komt tegenwoordig minder voor dan vroeger. Dit komt deels doordat er veiliger wordt gevreeën. Gonorroe is nu de op twee na meest voorkomende SOA na een Eileiderontsteking ten gevolge van Chlamydia en herpes genitalis.
Gonorroe bij de vrouw geeft vaak geen klachten. Zijn die er wel, dan treden ze meestal één tot veertien dagen na de geslachtsgemeenschap met een besmet persoon op. Bij mannen zijn de klachten duidelijker:
- afscheiding of pus uit de penis;
- pijn bij het plassen.
Vindt geen behandeling plaats, dan kunnen de symptomen na ongeveer twee weken verdwijnen, maar de persoon blijft besmettelijk.
Ongeveer de helft van de besmette vrouwen krijgt wel klachten. Deze kunnen zijn:
- geelachtige of groene afscheiding of pus uit de vagina;
- pijn bij het plassen;
- pijn in de onderbuik en eventueel koorts en ernstig ziek zijn (zie PID, Pelvic inflammatory disease (PID));
- onregelmatige vaginaal bloedverlies.
Voor beide geslachten geldt dat als de gonorroe ten gevolge van anale seks is opgelopen, de anus en het rectum ontstoken kunnen raken (zie Proctitis). Als de infectie tijdens orale seks is overgedragen, is een pijnlijke keel het eerste verschijnsel.
Bij mannen kan gonorroe leiden tot ontsteking van de teelballen en bijballen (de buisjes die het sperma uit de teelballen vervoeren), een ziekte die we epididymo-orchitis noemen. Bij vrouwen kan de infectie zich van de vagina via de baarmoeder naar de eileiders verspreiden, en zo voor ontsteking in het kleine bekken zorgen. Blijft behandeling achterwege, dan kunnen er verklevingen ontstaan waardoor de vruchtbaarheid afneemt (zie Verminderde vruchtbaarheid bij de vrouw).
Een enkele keer komen de gonokokken ook in de bloedbaan, met als gevolg koorts, huiduitslag en ontstoken gewrichten (zie Septische artritis).
Als u denkt dat u of uw partner gonorroe heeft, ga dan naar uw huisarts of naar een kliniek die gespecialiseerd is in SOA. U kunt hier anoniem worden onderzocht en behandeld. Om de diagnose te bevestigen wordt een kweek afgenomen. U zult waarschijnlijk ook op andere SOA’s worden getest, zoals een chlamydia-infectie. Gonorroe wordt met antibiotica behandeld en is meestal na drie tot vier dagen over. Een week na beëindiging van de behandeling is het meestal niet meer besmettelijk. In de zeer zeldzame situatie dat de bacteriën zich door het hele lichaam hebben verspreid, is ziekenhuisopname noodzakelijk voor een infuus met antibiotica. Waarschuw al uw sekspartners; ook voor hen is onderzoek noodzakelijk, ook als ze geen klachten hebben.
Het risico om gonorroe op te lopen kunt u beperken door veilig te vrijen (zie ZELFHULP: SOA voorkomen). Om te voorkomen dat de infectie zich verspreidt, is het van belang dat u geen onbeschermd seksueel contact hebt tot u en uw partner(s) de behandeling hebben afgerond.
- Met gonokokken besmette cellen
- De cellen op dit plaatje zijn omgeven door groepjes Neisseria gonorrhoeae, de bacterie die gonorroe veroorzaakt.
- Bacterie
- Vaginale cel
- Leeftijd
- Kan zich voordoen bij seksueel actieve mensen van alle leeftijden
- Gonorroe wordt veroorzaakt door onbeschermde seks met een besmet persoon
- Geslacht
- Komt meer voor bij mannen dan bij vrouwen
- Leefwijze
- Gonorroe wordt veroorzaakt door onbeschermde seks met een besmet persoon
