Rode, jeukende, soms met blaasjes bedekte plekken op de huid, ook dermatitis genoemd
De term eczeem wordt gebruikt voor huidafwijkingen, die meestal jeuk, roodheid, kleine bobbeltjes (papels), blaasjes, natten en schilfering veroorzaken. Deze verschijnselen zijn het gevolg van een niet-infectieuze ontstekingsreactie in de huid.
Bij eczeem dat lang bestaat, kan de getroffen huid zich door steeds krabben verdikken. Eczeem keert meestal gedurende het hele leven met tussenpozen terug. Er is een groot aantal typen eczeem. Sommige worden door bepaalde factoren veroorzaakt; andere ontstaan zonder aanwijsbare oorzaak.
Dit is de meest voorkomende vorm van eczeem. Het uit zich het meestal al in de kindertijd (zie constitutioneel eczeem bij kinderen) en kan tijdens de puberteit en jonge volwassenheid van tijd tot tijd terugkeren. De oorzaak van de aandoening is niet bekend, maar mensen met een erfelijke aanleg voor allergieën als astma en hooikoorts zijn gevoeliger.
Direct contact met een prikkelende stof of een allergische reactie op een stof kan contacteczeem veroorzaken, op elke leeftijd.
Seborroïsch eczeem komt zowel bij kleine kinderen als volwassenen voor. Toename van gistachtige organismen op de huid lijkt een rol te spelen bij het ontstaan.
Dit komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen. Bij nummulair eczeem ontstaan jeukende, ronde plekken op de huid van armen, benen of romp. De getroffen plekken zijn rood schilferend. De oorzaak is onbekend.
Dit wordt ook wel craquelé-eczeem genoemd. Het komt vooral bij ouderen voor. Het wordt veroorzaakt door uitdroging van de huid, blootstelling aan droge, koude lucht, overmatig zeepgebruik en langdurig baden of douchen.
Wordt ook wel acrovesiculeus eczeem genoemd. Het ontstaat op de dikste delen van de huid, zoals de vingers, handpalmen en voetzolen. Er ontwikkelen zich jeukende blaasjes die soms samen een grote, vochtige plek vormen. De oorzaak is niet bekend.
De diagnose wordt gesteld op hoe de huid er uit ziet. Bovendien kan informatie over eczeem, astma, hooikoorts of allergieën in de familie behulpzaam zijn bij het stellen van de diagnose. Als de arts een contacteczeem vermoedt, kan de huidarts een plakproef doen in de hoop dat hij een allergene stof kan opsporen waarvoor u overgevoelig bent (zie contacteczeem).
Meestal is eczeem goed te behandelen. Corticosteroïden voor lokaal gebruik helpen tegen de ontsteking en jeuk. In het algemeen mag men van deze producten niet te veel en niet te lang achter elkaar gebruik maken. Bij weinig of onregelmatig gebruik hoeft men niet bang te zijn voor bijwerkingen. Bespreek met de (huid)arts wanneer bijwerkingen kunnen worden verwacht. Vaak zal nog een crème of zalf bijgegeven worden om de huid vet te houden. Deze kan zonder bezwaar net zo vaak gebruikt worden als men wil. Een enkele keer wordt het eczeem behandeld met licht (bestraling met ultraviolet licht). Soms is een stootkuur met corticosteroïden nodig bij uitgebreid en ernstig eczeem.
Probeer de huid soepel te houden met een verzachtend middel. Douche niet te lang en niet te warm en wees voorzichtig met zeep. Vermijd contact met stoffen die de huid kunnen irriteren.
- Leeftijd
- Risicofactoren hangen af van het type
- Geslacht
- Risicofactoren hangen af van het type
- Erfelijkheid
- Risicofactoren hangen af van het type
- Leefwijze
- Risicofactoren hangen af van het type
