Middelen ter behandeling van aandoeningen waarbij het bloed niet adequaat stolt
- antihemofiliefactor (factor VIII)
- antihemofilie B-factor (factor-IX)
- donorplasma
- aprotinine
- tranexaminezuur
Aandoeningen waarbij spontaan interne bloedingen ontstaan of hevige bloedingen na kleine verwondingen (zie Bloederziekten, Bloedstollingsstoornissen) worden meestal behandeld met geneesmiddelen die de stolling bevorderen en de afbraak van stolsels vertragen..
De drie belangrijkste soorten middelen voor het stimuleren van de stolling en het voorkomen of verminderen van abnormale bloedingen zijn bloedproducten, vitamine K en antifibrinolytica.
De normale bloedstolling is afhankelijk van de aanwezigheid van bepaalde eiwitten in het bloed die wij stollingsfactoren noemen. Mensen die een belangrijke stollingsfactor missen (meestal als gevolg van een erfelijke aandoening), kunnen specifieke bloedproducten toegediend krijgen, die bestaan uit een geconcentreerd supplement van het ontbrekende eiwit. Zo wordt het bloedproduct factor VIII gegeven bij de behandeling van de erfelijke bloedingziekte hemofilie (zie Hemofilie, Hemofilie A en B). Hierbij is een defect gen de oorzaak van de afwezigheid van een bepaald eiwit. Een ander bloedproduct, ingevroren donorplasma, kan noodzakelijk zijn bij het tegengaan van een abnormale bloedingstijd of een ernstige bloeding door bepaalde oorzaken zoals een overdosering met bloedverdunners (Geneesmiddelen die de stolling remmen).
Alle bloedproducten worden intraveneus toegediend, in het ziekenhuis of thuis. Ze worden als preventieve behandeling gebruikt of bij een abnormale bloeding.
Bij sommige mensen ontstaan bijwerkingen door behandeling met bloedproducten, waaronder koude rillingen en koorts. Soms komt dat door een allergische reactie.
Deze vitamine is van essentieel belang voor de aanmaak van enkele belangrijke stollingsfactoren in het bloed. Pasgeboren baby’s (die geen vitamine K hebben) en mensen met een tekort aan vitamine K kunnen een aanvulling nodig hebben, die zowel per injectie als oraal kan worden toegediend. Vitamine K wordt ook gebruikt tegen de gevolgen van een overdosering met orale anticoagulantia. Er zijn geen bijwerkingen bekend.
middelen kunnen worden gebruikt als een bloeding moeilijk in de hand te houden is, bijvoorbeeld na een operatie, of bij overmatige menstruaties (zie Menorragie, Menorragie). Antifibrinolytica beïnvloeden het stollingsproces van het bloed; door hun werking vertraagt de afbraak van bestaande stolsels. Als een bloeding met spoed moet worden gestopt, kan het middel via een injectie of een infuus worden toegediend. Bij menorragie kan een oraal middel worden ingenomen. Soms zijn er bijwerkingen, waaronder diarree, misselijkheid en braken. Bij het antifibrinolyticum aprotinine bestaat tevens het risico dat een allergische reactie optreedt.