Middelen die direct op de huid worden aangebracht ter behandeling van huidinfecties en parasitaire besmettingen
- alcohol
- chloorhexidine
- jodium
- povidon-jood
- fusidinezuur
- mupirocine
- tetracycline
- zilversulfadiazine
- bifonazol
- ciclopirox
- clotrimazol
- econazol
- ketoconazol
- miconazol
- nystatine
- sulconazol
- terbinafine
- benzylbenzoaat
- bioalletrine/piperonylbutoxide
- lindaan
- malathion
- permetrine
Anti-infectieuze en antiparasitaire middelen worden plaatselijk gebruikt ter behandeling en voorkoming van verschillende huidinfecties en parasitaire besmettingen. De middelen bestaan uit een werkzame stof die verwerkt is in een crème, zalf, lotion of zeep. Sommige middelen irriteren de huid of veroorzaken een allergische reactie. Dan moet de behandeling worden gestaakt.
Onder de middelen tegen huidinfecties zijn antiseptische middelen, antibiotica (Antibiotica), antivirale middelen (Antivirale middelen) en antimycotica (Antimycotica). Antiseptische middelen dienen om een infectie te voorkomen en zijn werkzaam tegen micro-organismen. Antibiotica kunnen een bacteriële infectie zowel helpen voorkomen als bestrijden; antivirale middelen, antimycotica en antiparasitaire middelen werken tegen respectievelijk virale infecties, schimmel- en parasitaire infecties.
middelen Deze middelen bevatten chemische stoffen die dodelijk zijn voor infectieuze micro-organismen of die de vermenigvuldiging hiervan tegengaan. Ze zijn vaak zonder recept verkrijgbaar in de vorm van antiseptische oplossingen of crèmes. De oplossingen worden gebruikt om een beschadigde huid schoon te maken. Crèmes mogen pas op de wond worden aangebracht als die goed gereinigd is. Ook worden antiseptische middelen wel toegevoegd aan shampoos en zeep om huidproblemen te voorkomen; het nut is twijfelachtig.
Deze middelen worden plaatselijk gebruikt bij de behandeling van bacteriële huidinfecties, zoals geïnfecteerd eczeem (Eczeem) en krentenbaard (zie Impetigo, Impetigo). Ook worden ernstige verbrandingen wel plaatselijk behandeld met een antibioticum om een infectie te voorkomen. Soms worden in een middel twee of meer antibiotica gecombineerd om er zeker van te zijn dat alle bacteriën worden gedood. De instructies van de arts over de duur van het gebruik moeten altijd strikt worden opgevolgd. Te vroeg stoppen met de behandeling, zelfs als de symptomen al verdwenen zijn, kan een herinfectie tot gevolg hebben en resistentieontwikkeling bevorderen.
Er zijn antivirale middelen voor plaatselijk gebruik tegen een koortslip (Koortsuitslag) die zonder recept verkrijgbaar zijn. Vele soorten virale huidinfecties worden echter met een oraal middel behandeld. De antivirale middelen werken het best als ze al bij de eerste tekenen van een infectie worden ingezet, zoals wanneer de huid begint te tintelen voordat een koortslip ontstaat.
Deze middelen worden gebruikt tegen infecties door schimmels en gisten, zoals voetschimmel (Voetschimmel), candidiasis zie ook Vaginale schimmelinfectie, Vaginale schimmelinfectie en Spruw, Spruw) en ringworm (Ringworm). Sommige antimycotica zijn zonder recept verkrijgbaar. Bij hardnekkige schimmelinfecties zijn orale middelen soms nodig (Antimycotica).
Antiparasitaire middelen vernietigen de volwassen parasieten, maar niet altijd hun eieren, en worden plaatselijk gebruikt tegen parasieten zoals hoofdluis (Hoofdluis), schaamluis (Schaamluis) en schurftmijt (Schurft).
Een besmetting met hoofdluis wordt behandeld met malathionlotion of permetrinelotion, die na respectievelijk twaalf uur of tien minuten weer wordt uitgewassen. Resistentie tegen de luisbestrijdingsmiddelen komt steeds vaker voor. Daarom geldt, naast de aanvullende maatregelen (kammen en reinigen), het advies om bij falen van de behandeling deze te herhalen met een luisbestrijdingsmiddel uit een andere groep. Herbesmetting, onjuist gebruik van het middel en nalaten van de aanvullende behandeling zijn vaak de oorzaak van het falen.
