Abnormaal hoge druk van het vocht in het oog
Vocht stroomt onafgebroken het oog in en uit om de weefsels te voeden en de vorm te bewaren. Bij glaucoom wordt de vochtstroom uit het oog belemmerd, waardoor de druk in het oog stijgt. Door deze hoge druk kunnen zenuwen in het lichtgevoelige netvlies en in de oogzenuw die signalen van het netvlies naar de hersenen stuurt, blijvend beschadigd raken. Glaucoom komt vaker voor naarmate men ouder wordt en treft vooral mensen boven de zestig. Onbehandeld glaucoom kan blindheid veroorzaken.
Er bestaan twee veelvoorkomende vormen (acuut en chronisch) en twee zeldzame (aangeboren en secundair). Acuut glaucoom (rechts)ontwikkelt zich snel en veroorzaakt gezichtsverlies en hevige pijn in het oog. Chronisch glaucoom ontstaat juist langzaam en pijnloos, vaak in vele jaren. Er zijn vaak geen merkbare symptomen voordat de ogen ernstige schade hebben opgelopen. Beide vormen kunnen in de familie zitten.
Secundair glaucoom ontstaat door een achterliggende stoornis, zoals uveïtis of door geneesmiddelen, zoals oogdruppels met corticosteroïden (Geneesmiddelen voor de ogen). Aangeboren glaucoom is te wijten aan een defect in de vochtafvoer in het oog. De aandoening is vanaf de geboorte aanwezig en kan tot blindheid leiden (zie Aangeboren blindheid). Ook secundair glaucoom kan tot blindheid leiden.
De oogdruk wordt veelal gemeten door de opticien, die vaak beschikt over een screenende oogdrukmeter. Indien de opticien te hoge waarden vindt, is oogheelkundig onderzoek nodig. Of er echt sprake is van glaucoom, kan pas worden vastgesteld na een volledig oogheelkundig onderzoek, door de druk in het oog te meten met een tonometer (zie Applanatietonometrie), en de gezichtsvelden te meten met een perimeter (zie Gezichtsveldtest, Gezichtsveldtest (test)). De aandoening moet onverwijld worden behandeld. Om te beginnen verlaagt men de druk in het oog met oogdruppels (zie Geneesmiddelen tegen glaucoom). Soms is daarna een operatie noodzakelijk om de vochtafvoer te versnellen en te voorkomen dat de druk in het oog oploopt (zie Laseriridotomie, en Trabeculectomie). Juiste behandeling voorkomt gewoonlijk verder gezichtsverlies.
- Leeftijd
- Zeldzaam onder 40 jaar; komt het meest boven 60 jaar voor
- Geen factor van betekenis
- Geen factor van betekenis
- Erfelijkheid
- Sommige typen zitten in de familie
- Geslacht
- Geen factor van betekenis
- Leefwijze
- Geen factor van betekenis