Een virusinfectie die pijnlijke blaasjes en wondjes op en rond de genitaliën veroorzaakt
Herpes genitalis is een veelvoorkomende seksueel overdraagbare aandoening (SOA). De ziekte wordt veroorzaakt door het herpes simplex-virus, waarvan twee vormen bestaan: type 1 (HSV-1) en type 2 (HSV-2). Herpes genitalis wordt meestal veroorzaakt door type 2; type 1 veroorzaakt voornamelijk blaasjes rond de mond (zie Koortslip). Orale seks met iemand die een koortslip heeft, kan HSV-1 echter wel van de mond op de genitaliën overbrengen en dan herpes genitalis veroorzaken.
De ziekte heeft de neiging terug te komen, vooral de eerste paar jaar na de besmetting. Bij vrouwen treden klachten vaak vijf tot twaalf dagen voor de menstruatie op en deze zijn dan na vijf tot tien dagen weer over. De klachten komen in aanvallen en worden geleidelijk minder, maar de infectie is dan nog steeds besmettelijk. Het herpes simplex-virus kan een zeer ernstige ziekte veroorzaken bij een baby die er tijdens de bevalling mee in aanraking is gekomen (zie Aangeboren infecties).
De eerste aanval van herpes genitalis is meestal de ernstigste en treedt binnen vijf dagen na het contact met een besmet persoon op. De klachten kunnen zijn:
- pijnlijke, met vocht gevulde blaasjes op de genitaliën. De blaasjes kunnen ook op de dijen en billen voorkomen en in een enkel geval ook in de mond of het rectum na orale of anale seks;
- besmet gebied tintelt, brandt, doet extreem pijn en is rood;
- opgezette en pijnlijke lymfklieren in de liezen;
- pijn bij het plassen;
- hoofdpijn, koorts en spierpijn;
- bij vrouwen vaginale afscheiding.
Na 10 tot 21 dagen verdwijnen de symptomen weer, maar er volgen vaak opnieuw aanvallen, gewoonlijk op dezelfde plaats.
Als u vermoedt dat u of uw partner herpes genitalis heeft, raadpleeg dan uw huisarts of een kliniek voor SOA. De arts zal de diagnose waarschijnlijk aan de hand van uw symptomen en een lichamelijk onderzoek stellen en zal zo nodig een uitstrijkje maken van de blaasjes en dat op het virus testen. Waarschijnlijk wordt u ook meteen op andere SOA’s getest. Het is raadzaam dat uw partner zich ook laat testen, ook als er geen symptomen zijn.
Herpes genitalis is niet te genezen. Uw arts kan bij een aanval aciclovir of een ander antiviraal medicijn voorschrijven. Bij een snel begin met aciclovir zijn de klachten meestal minder ernstig.
Als u eenmaal herpes genitalis hebt, blijft het virus in uw lichaam en zal de infectie zo nu en dan de kop opsteken. Ongeveer twee op de tien besmette mensen krijgen maar één aanval. Anderen krijgen gedurende een paar jaar een aantal aanvallen per jaar. Bij de meeste mensen neemt de ernst van de symptomen gaandeweg af en wordt de tijd tussen de aanvallen steeds langer.
U kunt het risico op herpes genitalis beperken door veilig te vrijen (zie SOA voorkomen). Een condoom geeft niet altijd afdoende bescherming, aangezien er buiten de genitaliën ook andere delen besmet kunnen zijn en het virus ook kan worden doorgegeven als er geen blaasjes zijn. Als u een aanval hebt, vrij dan niet zolang er symptomen zijn.
Als een zwangere vrouw vlak voor de bevalling voor de eerste keer herpes genitalis heeft, zal men een keizersnede verrichten, zodat de infectie niet op de baby wordt overgedragen. Dit komt echter niet vaak voor. Indien er een opflakkering is van een oude herpes, is een keizersnede niet nodig; wel zal de baby worden getest op het virus (kweek) en enkele dagen geobserveerd worden, tot de kweekuitslagen bekend zijn. Overigens kan de infectie ook worden overgedragen op de baby in de eerste weken na de geboorte door mensen met een koortslip.
- Blaasjes
- De met vocht gevulde blaasjes op deze close-up van een penis zijn veroorzaakt door het herpes simplex-virus.
- Leeftijd
- Kan zich voordoen bij seksueel actieve mensen van alle leeftijden
- Leefwijze
- Genitale herpes wordt veroorzaakt door onbeschermde seks met een besmet persoon
