Hevig overgeven in het begin van de zwangerschap
Bij hyperemesis is het braken in het begin van de zwangerschap zo ernstig dat de vrouw nauwelijks voedsel of vocht kan binnenhouden. Hyperemesis is erger dan de gewone ochtendmisselijkheid (zie Gewone klachten bij een normale zwangerschap), die meestal vanzelf in het verloop van de dag verdwijnt. Bij de gewone ochtendmisselijkheid neemt het gewicht over het algemeen wel toe, terwijl vrouwen met hyperemesis gewicht verliezen.
Hevig braken leidt uiteindelijk tot uitdroging, wat de urineproductie vermindert, waardoor er in het bloed een verstoord evenwicht van zouten en mineralen ontstaat.
De oorzaak van hyperemesis is niet bekend. Wel is de kans hierop groter bij een zeer hoog gehalte van het zwangerschapshormoon humaan choriongonadotropine (HCG), zoals bij de aanwezigheid van meer dan één foetus (zie Problemen bij meerlingzwangerschap) of bij een molazwangerschap, waarbij woekering van het placentaweefsel optreedt (Molazwangerschap). Soms herhaalt hyperemesis zich in een volgende zwangerschap.
Als u geen voedsel en ook geen vocht kunt binnenhouden, is meestal ziekenhuisopname noodzakelijk. Vaak wordt bloedonderzoek gedaan, en regelmatig wordt uw urine gecontroleerd op de mate van uitdroging. Een echo (Echoscopie bij zwangerschap (test)) is zinvol om een meerling- of een molazwangerschap uit te sluiten.
Meestal krijgt u een infuus en eventueel medicijnen om het braken tegen te gaan (zie Antibraakmiddelen). Bij langdurig bestaande klachten is soms sondevoeding behulpzaam. Worden misselijkheid en braken beter, dan kunt u proberen frequent kleine hoeveelheden licht verteerbaar voedsel te eten en dit langzaam op te bouwen tot een normaal eetpatroon. Een enkele keer is een tweede opname noodzakelijk omdat de klachten na thuiskomst uit het ziekenhuis weer terugkomen.
- Leefwijze
- Stress kan het probleem verergeren
- Geen factoren van betekenis
- Leeftijd
- Geen factoren van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis