Abnormale verdikking van de spierwanden van het hart waardoor het minder goed pompt
Bij hypertrofische cardiomyopathie zijn de wanden van het hart extreem dik. Door die verdikking kan het hart zich niet goed vullen en is de uitstroom van bloed uit het hart gedeeltelijk belemmerd. Beide factoren verminderen de pompcapaciteit van het hart. De aandoening is meestal overgeërfd en vanaf de geboorte aanwezig, maar de exacte oorzaak is niet bekend. De ziekte kan de oorzaak zijn van plotseling overlijden van actieve jonge mensen.
De klachten treden meestal op jongvolwassen leeftijd op. Ze treden aanvankelijk vooral tijdens inspanning op. De belangrijkste zijn:
- flauwvallen;
- kortademigheid;
- pijn op de borst;
- hartkloppingen (zich bewust zijn van een onregelmatige of abnormaal snelle hartslag).
Met het voortschrijden van de aandoening zal de kortademigheid ook in rust optreden. Soms ontstaat er een levensgevaarlijk abnormaal hartritme (zie Hartritme- en geleidingsstoringen). Hypertrofische cardiomyopathie kan ook tot vervorming van de klep tussen linkerboezem en linkerkamer leiden, waardoor die gaat lekken (zie Mitralisinsufficiëntie).
In ernstige gevallen kunnen de verdikte wanden de bloedstroom uit het hart bemoeilijken, waardoor het lichaam te weinig bloed ontvangt. Die toestand kan dodelijk zijn.
Als de arts hypertrofische cardiomyopathie vermoedt, zal deze een elektrocardiogram of ECG (Elektrocardiografie () laten maken om inzicht te krijgen in de elektrische activiteit van het hart. Met een echocardiogram (Echocardiografie (test)) wordt in het hart gekeken. De arts ziet daarmee hoe groot het hart is en hoe dik de wanden zijn, om de beperking van de uitstroom in te kunnen schatten. Soms wordt het hartritme 24 uur lang gemeten tijdens uw dagelijkse activiteiten (zie Ambulant ECG, Ambulant ).
De behandeling is gericht op het verbeteren van de vulling van de hartkamers door de boezems door middel van medicijnen zoals ACE-remmers, bètablokkers (Bètablokkers) en calciumantagonisten (Calciumantagonisten). Als u een abnormaal hartritme hebt, kan dat met middelen tegen ritmestoornissen (Geneesmiddelen tegen ritmestoornissen) worden behandeld. Een gedeelte van de verdikte wand kan operatief worden verwijderd. Via een katheter in de kransslagaderen kan men de verdikte hartspier gedeeltelijk onwerkzaam maken, door pure alcohol in het tussenschot tussen de hartkamers te spuiten. In enkele gevallen zal de arts een harttransplantatie (Harttransplantatie (behandeling)) overwegen. Hypertrofische cardiomyopathie verhoogt de kans op een infectie van de hartspier of hartkleppen. Om infecties te voorkomen, gebruikt men voorafgaand aan niet-steriele ingrepen vaak eenmalig antibiotica (Antibiotica). De aandoening zit soms in de familie. Daarom controleert men de familieleden van iemand met hypertrofische cardiomyopathie vaak met een echocardiogram.
- Hypertrofische cardiomyopathie
- Bij deze aandoening zijn het tussenschot en de spierwand van de linkerkamer abnormaal dik geworden. Door de verdikking kan de linkerkamer zich niet goed vullen en wordt de uitstroom via de aortaklep belemmerd.
- Gewone spier
- Verdikte spier
- Linkerkamer
- Verdikt septum
- Abnormaal
- Linkerkamer
- Aortaklep
- Normaal
- Leeftijd
- Vaak aangeboren, de klachten ontwikkelen zich meestal tijdens de adolescentie
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Erfelijkheid
- De aandoening zit soms in de familie
- Geslacht
- Geen factoren van betekenis
- Leefwijze
- Geen factoren van betekenis
